Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5121 K.2024/1467

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskipazar Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli kararı ile "…Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine sanık hakkında Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, basit yaralama usulü uygulanmıştır.

5. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin objektif ve açıklayıcı olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, indirim uygulamama gerekçesinin gösterilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde Eskipazar Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu 07.02.2014 tarihinde yedi gün süre ile özel izne çıktığı ancak 14.02.2014 tarihinde tekrar kuruma teslim olması gerekirken izinden dönmediği ve firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın olay tarihinde Eskipazar Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu 07.02.2014 tarihinde yedi gün süre ile özel izne çıktığı ancak 14.02.2014 tarihinde tekrar kuruma teslim olması gerekirken izinden dönmediği kolluk güçlerince yakalandığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararında hukuka aykrılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece, hapis cezasının ertelenmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, seçenek yaptırıma çevirme ve takdiri indirim sebebi kurumlarının sanık lehine olarak uygulanmamasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik bulunmamakla sanık müdafiinin bu hususlara dair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2021/254 Esaslı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "...suç tarihinin karar başlığında 16.02.2014 yerine 16.02.2011 olarak yazılması.."nın dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 4 numaralı bentte açıklanan nedenle Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2021/254 Esas, sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, gerekçeli karar başlığında yazılı suç tarihinin çıkarılarak yerine 16.02.2014 yazılması suretiyle suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak,