Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12124 K.2024/7686

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan hapis cezasının süresine göre 5271 sayılı 5271 sayılı kanunun 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A.

Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Osmaniye

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2020 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası, kenevir ekme suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı eklenerek düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği.

Dosya içerisine konulan ifade tutanakları, tanık beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı incelenmeden ve değerlendirilmeden verildiğine, sanık ve tanıkların beyanlarının dosya kapsamında bulunan hangi somut deliller ile örtüşmediğine açık bir şekilde gerekçesinde yer verilmediğine, soruşturma ve yargılama sırasında toplanan deliller ile dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın söz konusu uyuşturucu maddeyi beyanları dışında başkasına satma, devir veya tedarik etmek hususunda herhangi bir davranış içine girdiğine ilişkin somut, kesin ve inandırıcı herhangi bir delil bulunamadığına,

ele geçen maddenin sanığın kişisel ihtiyaç miktarında olduğuna, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, arama kararı ile ele geçirilen dikili ve bakımı yapılmış hint keneviri bitkileri ile kurumaya bırakılmış esrar ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarını işlediğine ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 25.08.2019 tarihli ihbar tutanağında hem şahıs hem de uyuşturucu maddelerin yeri belirtilerek ihbar yapıldığı, her ne kadar sanık evinin damında ekili bulunan kenevir bitkilerini kendisine esrar elde etmek için yetiştirdiğini, ele geçen hassas terazinin de oğluna ait olduğunu beyan etmiş ise de, bu beyanı dosya kapsamı ile örtüşmediğinden kendini suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2014/10-7 Esas 2014/322 Karar sayılı kararı incelendiğinde.

"Uyuşturucu madde bulundurma eyleminin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu mu, yoksa uyuşturucu madde ticareti suçunu mu oluşturduğunun tespitinde belirgin rol oynayan husus, bulundurmanın amacıdır.

Ceza Genel Kurulunun 15.06.2004 gün ve 107-136 ile 06.03.2012 gün ve 387-75 sayılı kararları başta olmak üzere bir çok kararında da belirtildiği üzere, uyuşturucu madde bulundurmanın, kullanma maksadına matuf olduğunun belirlenmesinde dikkate alınması gereken ve öğreti ile uygulamada da kabul görmüş olan bazı kriterler bulunmaktadır.

Bunlardan ilki; failin bulundurduğu uyuşturucu maddeyi başkasına satma, devir veya tedarik etmek hususunda herhangi bir davranış içine girip girmediğidir.

İkinci kriter, uyuşturucu maddenin bulundurulduğu yer ve bulunduruluş biçimidir.Üçüncü kriter de, bulundurulan uyuşturucu maddenin çeşit ve miktarıdır." şeklinde belirtilmekle, somut olayda esrar maddesinin ele geçirildiği yer ve üzerinde esrar bulaşığı bulunan hassas terazinin ele geçirilmesi, tanık beyanları dikkate alındığında sanığın uyuşturucu maddeyi bulundurma eyleminin kullanmak amacı ile değil, sanığın hint kenevirini esrar elde edip ticaretini yapmak için yetiştirmiş olduğu anlaşıldığından,

eylemine uyan suç tarihi itibari ile 6545 sayılı Kanun ile değişik 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğuna ancak 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son bendinin amir hükmü dikkate alındığında, sanık hakkında verilen ve taksitlendirilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi, Adli emanetin 2019/1959 sırasında kayıtlı bulunan kenevir tohumlarının uyuşturucu veya uyarıcı madde içermemesi nedeniyle sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı görülerek düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine kenevir ekme suçu yönünden temyiz talebinin kararın kesin olması sebebi ile reddine dair ek karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B.

Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararı ile yapılan aramanın hukuka uygun olduğu, anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünün (A) numaralı bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2020/2637 Esas, 2022/1087 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2020/2637 Esas, 2022/1087 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.