Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/2144 K.2025/3154

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı 1. Kara Kuvvetleri Komutanlığı...Piyade Tugay Komutanlığı ...Askeri Mahkemesinin 04.07.2012 tarihli ve 2012/604 Esas, 2012/183 Karar sayılı kararıyla; a. ''Arkadaşının bir şeyini çalmak'' suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 50 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 19.11.2013 tarihli ve 2013/1311 Esas, 2013/1289 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Kara Kuvvetleri Komutanlığı...Piyade Tugay Komutanlığı ...Askeri Mahkemesinin 04.09.2014 tarihli ve 2014/205 Esas, 2014/1404 Karar sayılı kararıyla.

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 132, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 50 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir. b. ''Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama'' suçundan ise sanığın terhis olduğu, atılı suçun askeri bir suç olmadığı dikkate alınarak görevli Mahkemenin Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesi olduğu gerekçesiyle Askeri Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, bu karar Askeri Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 19.11.2013 tarihli ve 2013/1311 Esas, 2013/1289 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

2. Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2015/74 Esas, 2017/161 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245, 168/2, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesi ile 1 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı 1. Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2015/74 Esas, 2017/161 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, üst Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 06.07.2018 tarihli ve 2018/591 Esas, 2018/1406 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245, 168/2, 62/1, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

2. Sanık denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 27.11.2024 tarihli ve 2024/1965 Esas, 2024/4147 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245, 168/2, 62/1, 52/1-2 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dosya kapsamına göre; mağdur...ile olay tarihinde aynı askeri birlikte askerlik hizmetini yerine getiren sanığın mağdura ait cüzdan içerisinden banka kartını izinsiz olarak aldığı ve daha önceden şifresini bildiği banka kartıyla askeri birlik içerisindeki ATM'den mağdurun bilgisi ve rızası dışında 550 TL nakit çekim işlemi gerçekleştirdiği ve böylece sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun aşamalardaki anlatımı ve bu anlatımı doğrulayıp desteleyen sanığın mağdurun kartından 550 TL çektiğini ve yine aynı ATM'den hesabına bu parayı yatırdığına dair ikrara yönelik savunması,

ATM cihazından yapılan işlemler dökümünde 19.02.2012 tarihinde suça konu banka kartından sanığın hesabına 400 TL ve 150 TL şeklinde paranın yatırıldığının tespit edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde kurulan mahkumiyet hükmünde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümde temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin '' 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1 maddesi'' yerine "Türk Ceza Kanunu'nun 245. maddesi" olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı ise de, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-c maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Sanık hakkında ''başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan'' kurulan hüküm yönünden yapılan değerlendirmede. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2024/1965 Esas, 2024/4147 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hüküm fıkrasının (1) nolu bendinde yer alan '' Türk Ceza Kanunu'nun 245 maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine '' 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1. maddesi'' ibaresinin yazılması suretiyle Tebliğname'ye aykırı olarak,