Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12331 K.2025/1719

Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, uyuşturucu madde ticareti suçundan 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Şanlıurfa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 18.05.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmadığına, uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, Ceza Muhakemesi Kanunda yer alan usul kurallarının ihlal edildiğine, somut olayın gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında olmadığı, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrinin hukuka aykırı olduğu,

sanık lehine delil toplanmadığına, arama işleminin usule aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kanun yararına bozma yönünden dosyanın ilgili merciye gönderilmesine ilişkindir.

Sanığın Temyiz İstemi Uyuşturucu madde ticareti ile bir ilgisini bulunmadığına, suça konu hint kenevirlerini kendi kullanımı için ektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde. Sanık müdafiinin 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan dosyasının kanun yararına bozma talebinin değerlendirilmesi bakımından Adalet Bakanlığına gönderilmesi talebine ilişkin mahallinde değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında bu suç yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince.

Suç tarihi itibariyle sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/3. maddesi uyarınca müdafii görevlendirilmesi zorunlu olduğu ve müdafii görevlendirildiği halde, sanığın sorgusunun müdafii olmadan yapıldığının anlaşılması karşısında, müdafii olmaksızın sanığın savunması alınmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3 ve 188/1. maddelerine aykırı biçimde sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Sanığın kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli, 2020/487 Esas, 2023/699 Karar sayılı kararı ile 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli, 2020/487 Esas, 2023/699 Karar sayılı uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi