Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1250 K.2024/3848

Başsavcılığının 26.10.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Samsun

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü, dördüncü fıkrasının a bendi ve 62 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.0000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin

7. Ceza Dairesinin, 04.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; delil bulunmadığına, sanıktan ele geçen uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1. Dava konusu olay, kolluk görevlilerince durumundan şüphelenilen ...plakalı aracın durdurulduğu, araçta sanıkla birlikte iki kişinin daha bulunduğu, şahısların GBT sorgusu yapılırken tedirgin hareketlerde bulundukları, sanığın cebinden şeffaf renkli naylon poşet parçasına sarılı metamfetamin maddesi ele geçirildiği, telefon ön inceleme tutanağında tespit edilen görüşmelerin uyuşturucu madde ile ilgili olduğunun değerlendirildiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından düzenlenen ikamet arama el koyma yakalama tutanağı, fotoğraf teşhis tutanağı, telefon ön inceleme ve muhafaza altına alma tutanağı, Kriminal Laboratuvardan alınan rapor ve tanık beyanı mevcuttur. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde sanığın da bulunduğu aracın durdurulduğu ve sanığın üzerinde metamfetamin uyuşturucu maddesi ele geçirildiği, sanığın cep telefonu üzerinde yapılan incelemede sanığın .... ismiyle kayıtlı tanık .... ile mesajlaşmalarında......'nin "Eşya durumun nasıl can" yazdığı, sanığın "idare eder" şeklinde cevap verdiği, ....'nin "soran eden var" yazdığı, sanığın "ne kadar isteyen var kardeşim" şeklinde cevap verdiği mesajlaşma bulunduğu, sanığın .... ismiyle kayıtla şahsa hitaben gönderdiği, "Abim kaç tane ilaç istiyon.

Ne kadar ilaç istiyon?" şeklinde ses kayıtları bulunduğu, görüşme içeriklerinin açıkça uyuşturucu madde teminine dair olduğunun anlaşıldığı, bu haliyle tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın ikameti dışında üzerinde günlük kullanım miktarı üzerinde metamfetamin uyuşturucu maddesi ele geçirilmesi, cep telefonu üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu madde kullanıcıları ile uyuşturucu madde satış ve teminine ilişkin yazışma ve ses kayıtlarının elde edilmesi,

tanık ....'nin soruşturma beyanları, uyuşturucu maddelerin ele geçiriliş şekli ve zamanı birlikte değerlendirildiğinde sanığın ele geçen metamfetamin uyuşturucu maddesini kullanım amacı dışında ticari maksatla bulundurduğu anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün tekerrüre ilişkin kısmı düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi hükmünün uygulanmasına esas alınan, Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/189 Esas ve 2023/1244 Karar sayılı kararında, Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/712 Esas ve 2017/589 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alındığı, ancak Samsun

11. Asliye Ceza Mahkemesince 2017/712 Esas ve 2017/589 Karar sayılı ilamla ilgili olarak kanun yararına bozma yoluna gidileceği gerekçesiyle 07.06.2023 tarihli ek kararla infazın durdurulmasına karar verildiği, bu nedenle Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesince 07.07.2023 tarihli 2023/189 Esas ve 2023/1244 Karar sayılı ek kararla; hükmün tekerrüre ilişkin bölümünden "Samsun

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/712 Esas ve 2017/589 Karar sayılı ilamın çıkartılarak, yerine sanık hakkındaki Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/392 Esas ve 2018/1236 Karar sayılı ilamının eklenmesine" karar verildiği anlaşılmış ise de, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine ilişkin Samsun

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/392 Esas ve 2018/1236 Karar sayılı ilamına ilişkin olarak aynı mahkemece, yargılamanın yenilenmesi sonucu 14.07.2023 tarihinde 2023/645 Esas, 2023/727 Karar sayıyla, "Kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına" karar verildiği, bu nedenle ek karara konu Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/392 Esas ve 2018/1236 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacağı, ancak Samsun

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/712 Esas ve 2017/589 Karar sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmesi hâlinde bu ilamın tekerrüre esas alınabileceği, bu haliyle belirtilen ilama ilişkin kanun yararına bozma talebinin sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimin uygulanma koşulları yönünden infaz aşamasında yeniden değerlendirme yapılmasının mümkün olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve suçun vasfına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin delil bulunmadığına ve sanıktan ele geçen uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğuna ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2023/2696 Esas, 2023/2617 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.