Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12709 K.2024/4830

Başsavcılığının 13.02.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. İstanbul

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2018/67 Esas 2018/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile58 inci ve 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesi tarafından duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda, 04.07.2019 tarihli ve 2019/169 Esas 2019/1776 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna uyduğu kabul edilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; ceza miktarına,yeterli delil olmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın olay günü sokak üzerinde bekleyen tanık Ö.A'nın yanına yaklaştığı sırada kendisini göz takibine alan kolluk görevlilerini farketmesi üzerine pontolonunun kemer kısmından çıkardığı uyuşturucu maddeyi yere dökmeye çalıştığı, kolluk görevlilerinin kendisini engellemeye çalıştığı sırada bir kısım maddeyi de yutmaya çalıştığı, yere döktüğü uyuşturucu maddenin daralı ağırlığının 2,52 gram geldiği ve sentetik kannabinoidler sınıfından olan uyuşturucu madde niteliğinde olduğu uzmanlık raporuyla belirlendiği,

sanık kendisinden yakalanan uyuşturucu maddeyi içmek amacıyla bulundurduğu yönünde savunma yapmışsa da, tutanak mümzilerince tutulan tutanakta belirtildiği üzere olay yerinde bulunan uyuşturucu madde alıcısı tanık Ö.A'nın kolluk görevlilerine uyuşturucu madde almak amacıyla sanığı beklediğini ifade etmesi ve devamında olay yerine gelen sanığın kolluk görevlilerini farketmesi üzerine telaşla üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi dökmeye çalışması hususları nazara alındığında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiş olup sanığın müsnet uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği kanaatine varılmış,

sanığın suçu okul ve camiye iki yüz metre mesafeden az yakınlığı bulunan yerde işlediği hususu da nazara alınarak bu suçtan 5237 sayılı Kanun 'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 62 nci maddesi gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24.01.2018 günlü raporda inceleme için gönderilen maddenin uyuşturucu maddelerden MDMB etken maddesini içeren sentetik kannobinoid olduğu belirlenmiştir.

3. Kollukta bilgi sahibi olarak dinlenen ve yargılama aşamasında kendisine ulaşılamayan Ö.A'nın ifadesinde özetle, mahalleden tanıdığı sanığın uyuşturucu madde kullandığını bildiğini, olay günü uyuşturucu madde satın almak için gezerken yanına yaklaşan kişinin kendisine "eşya varmı" diye sorması üzerine, bu kişiye uyuşturucuyu sanık ...'tan alacağını söylediğini, sanığın yanına gelen şahsın polis olduğunu anlayınca kaçmaya çalıştığını ve elindeki maddeleri yere atıp bir kısmını da yutmaya çalıştığını belirtmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın eyleminin uyuşturucu maddeyi kullanma dışı maksatla bulundurma suçunu oluşturduğuna ilişkin ilk derece mahkemesi değerlendirmesinin isabetsiz olduğu zira, sanık hakkında ihbar bulunmayan olayda, polisin kullanıcı olduğunu düşündüğü tanık ile irtibat kurduğu, tanığa uyuşturucu madde sorduğu, tanığın da sanığı kastederek "işte Davut geliyor, birazdan bende alacağım" dediği, bu şekilde sanığın satıcı olduğunu iddia ettiği, polislerin beklemeye başladıkları, akabinde sanığın geldiğinin görüldüğü, fakat hakkında daha önce çok kez işlem yapıldığından görevlileri farkettiği ve geri dönüp yürüdüğü,

pantolon kemer kısmında bulunan maddeyi yere dökmeye çalıştığı, maddenin de miktar itibariyle 1,2 gr'dan ibaret bulunduğu, bu durumda sanıkta ele geçirilen maddenin cins ve miktarı dikkate alındığında kullanma dışı bir maksatla bulundurulduğuna ilişkin iddianın her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delillerle sübut bulduğundan bahsetmenin mümkün olmadığı, sanıkla tanık arasında bir alışveriş de gerçekleşmediğinden, bu tanığın beyanlarının da bir şey ifade etmediği,

sanığın da üzerindeki maddeyi kullanmak için bulundurduğu şeklindeki savunması karşısında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturacağı değerlendirilmiş, buna aykırı değerlendirme içeren ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmış, ve sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası 58 inci ve 62 nci maddesi uyarınca 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında 27.09.2014 tarihli eyleminden dolayı uyuşturucu madde kullanma suçundan soruşturma yapılmış ve Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/36854 soruşturma numaralı evrakında 10.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildikten sonra, Gaziosmanpaşa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/128 Esas sayılı dosyasında davaya konu edilecek biçimde kamu davası açılmış olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (a) bendi uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında UYAP üzerinden yapılan sorgulamada. A. Sanık hakkında 27.09.2014 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Gaziosmanpaşa Cumhuriyet savcılığınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın bu tedbir kararını ihlal etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırıldığı ve Gaziosmanpaşa

2. Asliye Ceza Mahkemesi 2016/128 Esas 2017/212 Karar sayılı dosyasında sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 06.06.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. B.

Ayrıca sanığın aynı nitelikteki 03.09.2017 ve 13.04.2019 tarihli eylemleri ile Gaziosmanpaşa Cumhuriyet savcılığının 26.09.2019 tarihli.

04.06.2019 tarihli eylemi nedeniyle de 16.12.2019 tarihinde kamu davalarının açıldığı, dava dosyalarının Gaziosmanpaşa 8.Asliye Ceza Mahkemesinde birleştiği ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin (devreden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 2022/427 Esas sayılı dosyası) 29.09.2023 tarihli ve 2022/2401 Esas ve 2023 /1746 Karar sayılı dosyası ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Temyize konu 11.12.2017 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında değişen suç vasfı gözetilerek doğrudan bağımsız bir suç kabul edilmiş ise de, yukarıda belirtilen söz konusu dosyaların tamamının aslı ya da onaylı örneği dosya arasına alınarak, Gaziosmanpaşa

2. Asliye Ceza Mahkemesi 2016/128 Esas 2017/212 Karar sayılı dosyasındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleşip kesinleşmediği incelenip temyize konu suç yönünden dava açma koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılarak, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği de gözetilip, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/169 Esas, 2019/1776 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi