Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12871 K.2024/7257

Sanık hakkında 10.04.2019 tarihli eylemi nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2019 tarihli iddianamesiyle, 08.05.2019 tarihli eylemi nedeniyle 02.07.2019 tarihli iddianamesi ile, 11.05.2019 tarihli eylemi nedeniyle 21.08.2019 tarihli iddianamesiyle, 09.06.2019, 14.06.2019 ve 30.07.2019 tarihli eylemleri nedeniyle 02.08.2019 tarihli iddianamesiyle kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Birleştirme kararları sonrası, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Bursa

1. Çocuk Mahkemesinin 2019/443 Esas, 2019/815 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında aynı suçtan verilip kesinleşen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası mahsup edilerek, sanığın neticeten 5 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli kararı hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 27.04.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiş, 19.10.2023 tarihli kararı ile hükmün kesin olmadığı belirtilmek suretiyle sanığın istinaf başvurusu yeniden değerlendirilip istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezanın çok olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın 10.04.2019, 08.05.2019, 11.05.2019, 09.06.2019, 14.06.2019, 30.07.2019 tarihlerinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmaya veya kullanma eylemini gerçekleştirmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan Bursa

1. Çocuk Mahkemesinin 2019/443 Esas, 2019/815 Karar sayılı dava dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın denetim sürecinde yeniden kullanmak için uyuşturucu bulundurma eylemi gerçekleştirmek suretiyle ihlal edildiği belirtilerek temyiz incelemesine konu eylemler bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan dava açıldığı anlaşılmıştır. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan 5 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet kararı usulüne uygun bulunarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 2019/443 Esas, 2019/815 Karar sayılı dava dosyasındaki iddianame tarihinin 31.05.2019 olduğu, bu tarihten sonra gerçekleştirildiği anlaşılan 09.06.2019, 14.06.2019 ve 30.07.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma veya kullanma eylemlerinin ayrı bir suç oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde zincirleme suç hükümlerine esas alınarak hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olayların intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, ekspertiz raporları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli, 2023/2097 Esas, 2023/1908 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa