Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1292 K.2024/4313

Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. B.

Kadirli Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci,

52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında uygulanma koşullarının bulunmamasına rağmen delillerin takdirinde hataya düşülerek etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine, Sanık ve müdafinin temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın suç konusu uyuşturucu maddeyi kullanmak için satın aldığına, sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, etkin pişmanlık indiriminin en alt sınırdan uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dosya kapsamında tanık olarak dinlenen M.Ş.'nin araç kiralayarak Kadirli'den Adana iline uyuşturucu madde almak için gittiği bilgisi alınarak yapılan PTS sorgusunda aracın sürücü kısmında tanığın, sağ ön koltukta ise sanığın bulunduğu tespit edilerek durdurulan araçta yapılan kontrollerde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, sanığın araçta olmadığının anlaşılması üzerine dolmuşla gelebileceği değerlendirilerek uygulama noktasında durdurulan minibüste sanığın bagaj kısmına verdiğini beyan ettiği bidonda poşete sarılı iki ayrı rulo halinde sentetik kannabinoid ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

Görüntü izleme ve inceleme tutanağında sanığın elindeki bidon ile tek başına yürüyerek otogar tarafına gittiğinin görüldüğü, alınan toksikoloji raporunda kanında uyuşturucu maddeye rastlanmadığı, soruşturma aşamasında bidonu tanıktan aldığını, içerisinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediğini, uyuşturucu madde kullanmadığını; kovuşturma aşamasında ise Adana'ya esrar satın almak için gittiğini, ancak bulamayınca sentetik kannabinoid satın aldığını savunduğu anlaşılmıştır. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık soruşturma aşamasında bidonu kendisine Muratcan'ın verdiğini beyan etmiş ise de kovuşturma aşamasında uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu ikrar ettiği ve kamera kayıtlarında otogara yürüdüğü esnada elindeki bidon ile tek başına olduğu görülmekle ele geçen uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğu, ele geçen maddeyi kullanmak amacıyla aldığına yönelik savunmalarının makul ve inandırıcılıktan uzak olduğu gerekçesi ile atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre suçun sübutuna ve vasıflandırılmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, ancak sanığın aleyhine yeterli delil bulunmadığı aşamada, yolcu olarak bindiği minibüsün bagajında ele geçirilen uyuşturucu maddelerin bulunduğu bidonun kendisine ait olduğunu ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmette bulunduğu gerekçesiyle, sanık hakkında yardım ve hizmetin niteliği ve mahiyetine göre,

5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezasından takdiren 1/4 oranında indirim yapılması ve sanığa verilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" hususlarının eklenmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suça konu uyuşturucu maddelerin sanık hakkında yazılı arama emri veya arama kararı bulunmadığı aşamada ve ancak yazılı emir veya arama kararı ile elde edilebilecek durumda iken sanık tarafından rızaen teslim edilmesi sonucu ele geçirildiği, bu hususun istinaf aşamasında gözetilerek etkin pişmanlık hükümleri uyarınca sanığın cezasından takdiren 1/4 oranında indirim yapıldığı anlaşılmakla.

Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/2363 Esas, 2023/1615 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,