Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12975 K.2024/8227

Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2018 tarihli ve 2017/509 Esas, 2018/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C. Kararın sanık tarafından istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin

3. Ceza Dairesinin 17.12.2019 tarihli ve 2018/1319 Esas, 2019/2335 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. Sanığı müdafii huzurunda savunmasının alınmadığına, bonzai içtiğini söylese de tahlilinde uyuşturucu madde çıkmadığını, ruh sağlığına iyi gelecek ilaçlar kullandığını, sanığın iradesi sakat olduğundan isnad edilen suçu işlediğinden bahsedilemeyeceğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın savunmasında suçun gerçekleştiği günü hatırlamadığını beyan ettiği, hatta Eskişehir iline gidip bonzai alıp almadığını bile hatırlamadığını beyan ettiği, sanığın yargılama sırasında kabul etmediği kolluktaki ifadesinde, Eskişehir'e gittiğini, oradan bonzai aldığını ve bonzai maddesini polislere teslim ettiğini beyan ettiği, sanığın mahkemedeki savunmasında kollukta bu şekilde söz konusu net bir şekilde anlatması,

hatırlamıyorum şeklindeki savunmasında sanığın olay zamanında Eskişehir'e gidip gitmediğini hatırlamamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu bu nedenle sanığın olay anında kendinde olmadığına yönelik ifadesinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Suç tarihinde sanığın uyuşturucu madde kullandığı yönündeki ihbar üzerine durdurulduğu, sanığın görevlilere bonzai maddesi kullandığını söyleyerek sol cebinden çıkarttığı beyaz peçeteye sarılı maddeyi polislere teslim ettiği, sanıktan alınan biyolojik örneklerde uyuşturucu madde tespit edilemediği, iddianame tanzim edildiği ve ilk derece mahkemesi tarafından sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

sanığın ceza ehliyeti yönünden aldırılan Afyonkarahisar Devlet Hastanesi'nin 14.11.2019 tarihli sağlık kurulu raporuna göre sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla; suçu işlediği sabit olan sanığın ceza ehliyeti bulunmaması sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi gereğince koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tutanağı içeriği, sanığın savunmaları, uyuşturucu madden ele geçiriliş şekli, kriminal rapor, sanık hakkında alınan sağlık kurulu raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, yaptırımların yerinde olduğu anlaşılmış, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesinin 17.12.2019 tarihli ve 2018/1319 Esas, 2019/2335 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.