Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13096 K.2024/5900

Başsavcılığının 03.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile denetimli serbestlik tedbirine karar vermiştir. B.

Sanığın, erteleme süresi zarfında 28.10.2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi ve beşinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. C.

Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli ve 2018/461 Esas, 2019/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. D. Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/1819 Esas, 2019/2228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 192 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, usul ve kanuna aykırı verilen kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın uyuşturucu madde kullandığı, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu kullanarak üzerine atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 09.09.2014 tarihinde hakkında kasten yaralama ve nitelikli yağma suçlarından yürütülen soruşturma sırasında şüpheli sıfatıyla beyanı alınan sanığın uyuşturucu madde kullandığını belirtmesi nedeniyle kan ve idrar tahlili yapılıp uyuşturucu madde kullandığı tespit edilerek sanık hakkında dava açılıp cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğuna veya kullandığına ilişkin hakkında hiçbir delil bulunmadığı aşamada uyuşturucu madde kullandığını belirterek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uygulama yapılması gerektiği anlaşılmakla, sanığın sırf kendi beyanı sonucu ortaya çıkan uyuşturucu madde kullanmak suçundan hakkında ceza verilemeyeceğinden sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden, istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf itirazları bu nedenle yerinde ise de,

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine “sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak veya kullanmak suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de;

hakkında soruşturma başlatılmadan önce kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğuna veya kullandığına ilişkin hakkında hiçbir delil bulunmadığı aşamada uyuşturucu madde kullandığını belirterek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve kullanma suçunun ortaya çıkmasını sağlaması nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ve 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına,

sanığın 28.10.2017 tarihinde aldırılan raporunda uyuşturucu madde bulunması şeklindeki eylemi ile ilgili gereğinin takdir ve ifası için Bafra Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın beyanları, ekspertiz raporları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği ve inceleme konusu ... bakımından 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi konusundaki Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/1819 Esas, 2019/2228 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.