Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13635 K.2024/8953

Başsavcılığının 18.12.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. İstanbul Anadolu

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2019 tarihli ve 2018/852 Esas, 2019/698 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/121 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir. D.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; çok eskiden uyuşturucu madde kullandığına, verilen cezanın doğru olmadığından kararını temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıktan alınan örnekten uyuşturucu madde tespit edilmesi ile sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın olay tarihinde başka bir olay nedeni ile karakola götürüldüğünde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında suçunu ikrar ettiği anlaşıldığından sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine istinafı üzerine ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak; olay tarihinde sanığın annesini darp ettiğine ilişkin ihbar üzerine başlatılan soruşturmada, annesinin polisteki şikayetinde, sanığın aynı zamanda uyuşturucu kullandığını söylemesi üzerine bu suçtan da soruşturmaya başlanıldığı, sanıktan kan örneği alınması talebi üzerine izin verilmesi ile alınan raporunda kanda, idrarda, saçta ve tırnakta uyuşturucu ve uyarıcı madde metabolitlerinin bulunduğu,

sanık hakkında önceki eylemi nedeniyle 19.04.2017 tarihinde uyuşturucu madde kullanma suçundan iddianame düzenlendiği anlaşılmakla, 30.05.2018 tarihli eyleminden doğrudan kamu davası açıldığı sanığın cezalandırdığı, karara karşı sanık tarafından ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin gerekçeyle Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın İstanbul Anadolu

42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/5 Esas, 2017/579 Karar sayılı olup, 01.02.2018 tarihinde kesinleşen ilamından dolayı mükerrir olduğu halde, ilk derece mahkemesince sanık hakkında Türk Ceza Kanun'un 58. maddesi uygulanmadığından ek savunması da alınmak suretiyle, sanık hakkında Türk Ceza Kanun'un 58. maddesi de uygulanarak Türk Ceza Kanun'un 191/1, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı açılan kamu davasının olduğundan bahisle, 18.06.2018 tarihli inceleme konusu eylemi nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliği ya da kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği,

bu evrakın incelenen dosya arasında bulunmadığı ya da kamu davasının ertelenmesi kararına ilişkin inceleme tutanağının da dosya arasında yer almadığı anlaşılmakla, Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinden,

söz konusu dosyanın/dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup, incelenen 18.06.2018 tarihli eylemi yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/121 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîre İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi