Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14913 K.2024/4463

Sanıklar hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2-Isparta 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan ayrı ayrı 1.800,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir. 3-Yargıtay

8. Ceza Dairesi'nin 23.11.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin, eksik araştırma ile hükümlerin kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4-Bozma ilamı üzerine, Isparta 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.11.2023 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 3 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısı'nın temyiz istemi; sanıklar hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hüküm kurulması gerektiğine, ilişkindir. 2.Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemi; suçların sübutuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanıklar hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hüküm kurulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; mağdure ... (...)'ın abisi ile tartışıp saat 23:00 sıralarında ailesi ile birlikte yaşadığı evden çıkarak sanıkların kullandığı araca binip ......, mevkine gittikleri, aracı park edip geceyi araç içinde geçirdikleri, sanıkların sabah olunca mağdureyi Isparta merkeze götürüp araçtan indirdikleri, mağdurenin annesinin de Emniyet birimine giderek kızı hakkında kayıp ihbarında bulunması neticesinde, mağdurenin kolluk ekibi tarafından yapılan kimlik kontrolünde bulunup ailesine teslim edildiği, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Dava dosyası içinde onaylı örnekleri mevcut olan Isparta 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/184 Esas, 2015/280 Karar 24.11.2015 karar tarihli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçlarından açılan dosyanın, suç tarihinin 11.03.2015 olduğu ve mağdure ... (...)'ın olay tarihindeki yaşının belirlenmesi için İstanbul Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulu'ndan alınan rapora göre, mağdurenin olay tarihinde 15 yaşını bitirmiş ve 16 yaşı içerisinde bulunduğunun tespiti yapılmıştır. Temyiz incelemesine konu olayımızda da, suç tarihinin 26.03.2015 yani rapor tarihinden sonraki tarih olduğu dikkate alındığında, mağdurenin 15 yaşından büyük olduğu tespit edilmiştir.

Bu cihetle 15 yaşını doldurmuş olan ve kanunî temsilcilerinin bilgisi ve rızası dışında evi terk eden mağdureyi cebir, tehdit veya hile kullanmaksızın ve mağdurenin ailesi yada yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutan sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükümlerinin kurulması, 2.Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Hükmün gerekçe bölümünde, sanıklar hakkında temel cezanın "5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası" uyarınca tayin edildiği belirtilmesine rağmen, hükmün kısa karar bölümünde temel cezanın tayini sırasında, "5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası" olarak yazılması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

b-Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 7 inci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda Mahkemesi'nce yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR