Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/16963 K.2024/4334

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2.Eskişehir 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan haksız tahrik indirimi uygulanarak mahkumiyet kararı verilmiştir. 3.Eskişehir 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli kararının sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 12.05.2022 tarihli kararı ile haksız fiilin niteliği gözetildiğinde hak ve nesafet ölçülerine uygun bir indirim yapılması gerekirken, herhangi bir gerekçe göstermeksizin en düşük oranda indirim uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Eskişehir 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2024 tarihli kararı ile sanıklar hakkında silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan haksız tahrik indirimi uygulanarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz istemi özetle, mahkemenin olayın oluşumu hakkında farklı ve birbirine zıt değerlendirmelerde bulunduğu, sanıkların suç kastının olmadığı, saldırıyı bertaraf etme kastı ile hareket ederek meşru müdafa hudutları içinde kalmaları nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği, haksız tahrik indirimin azami hadden yapılması gerektiği, suç vasfının 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı, gerekçesiz olarak asgari hadden uzaklaşarak ceza tayin edildiği, 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi uygulama yeri olmadığı, usul ve kanuna aykırı karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların olay tarihinden yaklaşık 1 hafta kadar önce vefat eden babalarından kalan 1 adet dükkanın katılan ... tarafından elinde bulunan vekaletname ile satılmasından kazanılan paranın teslim edilmemesi üzerine taraflar arasında oluşan husumet nedeniyle olay tarihinde sanıkları vefat eden babalarından kalan tabancayı yanlarına alarak katılanın işyerine gittikleri ve aralarında çıkan tartışma sonucunda;

sanıkların iştirak iradesi ile katılanı silah ile etkisiz hale getirdikleri ve akabinde rastgele vurarak ve kemer, telefon kablosu ile boğaz ve ayaklarını sıkmak suretiyle yaraladıkları, bir müddet sonra katılan ...'a ait işyerinde çalışmakta olan diğer katılan ...'in söz konusu işyerine gelerek içeriye girmesi üzerine sanıklardan Hasan'ın elinde bulunan silahı bu katılana yönelterek işyeri dışına çıkmasını engelleyerek işyerinde alıkoyduğu, sanıkların böylece silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların babalarına ait dükkanı katılanın vekaletname görevini kötüye kullanarak satışını yapması nedeniyle kapıldıkları tahrik ile katılana ait işyerinde kemer ve cep telefonu kablosu ile boğaz ve ayaklarını sıkarak etkisiz hale getirdikleri, katılanın yaklaşık bir buçuk saat boyunca dışarı çıkmasına engel olmak suretiyle cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

katılan beyanı ile uyumlu adli tıp raporuna göre sanıkların telefon kablosu ile katılan boynunu sıkmak suretiyle etkisiz hale getirmeleri ile birden fazla nitelikli halin somut olayda gerçekleşmiş olması karşısında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kuran mahkemenin takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak sanıklar hakkında kurulan hükümlerde netice ceza miktarı nazara alındığı gerekçesiyle 5237 sayılı Kanunun 50 nci, 51 inci ve 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına kanunen yer olmadığına belirtilmesine rağmen daha sonraki paragrafta ise verilen hapis cezası gözönünde bulundurularak,

daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olmaları ve suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdikleri pişmanlık dolayısıyla yeniden suç işlemeyecekleri hususunda olumlu kanaat oluşması sebebiyle 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince verilen hapis cezalarının ertelenmesine hükmedilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR