Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/16993 K.2024/4430

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun ) 229 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinin bir ve ikinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 24.05.2023 tarihli ve : 2021/9384 Esas, 2023/3639 Karar sayılı ilamı ile " Yaşı küçük mağdur ...'ya 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince zorunlu vekil atanmadan yargılamaya devam edilmesi suretiyle, mağdurun kanuni haklarını kullanmasının kısıtlanması, Kabule göre de.

Sanığın, kardeşinin çocuğu olan mağdur ...'yı dilendirmek suretiyle yüklenen suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda, taraflar arasındaki kan hısımlığını gösterir aile nüfus kayıt tablosu dosya içerisine alınmadan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması" bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda yaşı küçük mağdura vekil tayin edilmiş , sanık ve mağdur arasındaki kan hısımlığını gösterir aile nüfus kayıt tablosu dosya arasına alınmış ve sanık hakkında İstanbul 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2024 tarihli ve 2023/605 Esas 2024/67 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinin bir ve ikinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, mağdurun kendisinden şikayetçi olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, sanığın 15.02.2016 günü akşam 19:00 sıralarında İstanbul ili Kadıköy ilçesinde bulunan bir sokak üzerinde kardeşinin çocuğu olan 28.08.2006 doğumlu ...'ya dilencilik yaptırdığı sırada kolluk görevlilerince yakalanmasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Olay tutanağı, bozma ilamı, aile nüfus kayıt tablosu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü sokak üzerinde, yeğeni olan yaşı küçük mağdura dilencilik yaptırmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargıtay bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu