Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17816 K.2024/6829

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtay'a ait olduğu ve sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen hükümde, başvurulacak kanun yolunun temyiz yerine, istinaf olarak gösterilmesi suretiyle hukuki yanıltma bulunduğu, bu itibarla, yokluğunda verilen karardan haberdar olan sanığın, 21.08.2023 tarihli eski halde iade ve temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu,

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Taşova Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın, mağdurlara yönelik, zincirleme şekilde, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/52 Esas, 2012/53 Karar sayılı kararı ile sanığın, zincirleme şekilde, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suretiyle 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/155 Esas ve 2015/20 Karar sayılı kararı ile, sanığın tabi olduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 4. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin, 2019/6948 Esas, 2022/4101 Karar sayılı kararı ile "Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nın 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı Kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi,

hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. 5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada.

Taşova Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli, 2022/118 Esas ve 2022/376 Karar sayılı kararı ile, sanığın, zincirleme şekilde, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suretiyle 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Duruşmada hazır edilmeksizin yokuluğunda karar verilmesinin, 2. Masumiyet karinesine aykırı davranılmasının Hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın olay tarihinde, kız arkadaşı olan ... ile onun ablası Emine'nin, kaldıkları otelden çıkmalarını engellemek için, ...'ya tokat atarak, oda kapısını dışarıdan kilitlediği, bu şekilde mağdurları zorla alıkoyduğu iddiasına ilişkindir. 2. Olay nedeni ile mağdurların, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıklarına dair doktor raporları dosyada mevcuttur.

3. Otelin işletmecisi olan H.T tanık olarak alınan ifadesinde "Sanığın, mağdurların odasının kapısını dışarıdan kilitleyerek, anahtarı kendisine verdiğini" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Savunma Hakkının Kısıtlandığına İlişkin Sanığın, 19.07.2022 tarihli celsede, mahkeme tarafından, 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi ve 191 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendindeki yasal hakları okunarak bilgi verilmek suretiyle, müdafii huzurunda savunmasının alınması ve 5271 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesinin ikinci fıkrasında "Sorgusu yapılmış olan sanığın izleyen oturuma gelmemesi durumunda, davanın yokluğunda bitirilebileceğinin " hükme bağlanmış olması karşısında, sanığın yokluğunda yargılamaya devam edilerek karar verilmesinde herhangi bir usule aykırılık görülmemiştir.

2. Sübuta İlişkin Dosyadaki olgular itibari ile, sanığın duygusal birliktelik yaşadığı mağdur ... ile olay günü geç gelmelerinden kaynaklı, kaldıkları otelin odasında tartışmaya başladıkları, araya ...'nun ablası mağdur ... ve otel işletmecisi H.T'nin girdiği, tartışma üzerine mağdurların otelden ayrılmak istediği, sanığın bunu engellemek için mağdurlara tokat attığı ve bulundukları odanın kapısını dışarıdan kilitleyerek anahtarı H.T'ye verdiği, bu şekilde sanığın, mağdurları cebir ile alıkoyduğu ve eylemini iki kişiye karşı gerçekleştirmek suretiyle zincirleme şekilde işlediği,

sanığın, mağdurların bulunduğu odanın kapı anahtarını hakkında soruşturma başlamadan önce tanığa vermesinin etkin pişmanlık olarak değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla; mahkemenin, sübuta ve suç vasfına dair kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir. B.

Diğer Yönlerden Sanığın adli sicil kaydında yer alan, kasten öldürme suçundan almış olduğu hapis cezası tekerrüre esas olmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın, eleştirilen neden dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sair temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR