Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18508 K.2024/5023

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

Gerekçenin (A) bendinde açıklandığı dışında aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaçam Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır. 2. Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir.

3.Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli kararının katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 23.05.2023 tarih ve 2020/7473 Esas, 2023/3587 Karar sayılı kararı ile; sanıklara yüklenen eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hükümler kurulmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2024 tarih ve 2023/420 Esas, 2024/28 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, hata hükümleri değerlendirilmeden mahkumiyet kararları verildiğine, mağdurun algılama ve irade yeteneğine ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadığına, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki suçu oluşturabileceğine, re'sen tespit edilecek nedenlerle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Mağdur ... vekilinin temyiz sebepleri; mağdurun şikayetçi olmaması nedeniyle katılma taleplerinin reddedildiğine, verilen red kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

3.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların üst hadden cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanamayacağına, kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in, diğer sanık ile birlikte, olay tarihinde kaldığı yurttan kaçan 15 yaşından küçük mağduru Samsun İlinden alarak Alaçam İlçesine getirdikleri ve 2 gün süreyle arkadaşlarının evine yerleştirdikleri mağdurla beraber kalmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede.

Kovuşturma aşamasında şikayetçi olarak kamu davasına katılmayan mağdura, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilinin 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, zorunlu vekilin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede.

1.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; a.Sanıklar hakkında temel ceza tayin edilirken teşdit uygulandığından katılan vekilinin bu husustaki yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. b.Mahkemece verilen cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. c.T.C.

Anayasasının 41 inci maddesinde, ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı,

6284 sayılı Kanun'un 20 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanun'dan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek,

katılan Bakanlık vekilinin, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz gerekçesi yerinde görülmemiştir. 2.Sanık ... müdafinin temyiz istemi yönünden.

Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, mağdur beyanı, tanık anlatımları, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin, sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, hata hükümleri değerlendirilmeden mahkumiyet kararları verildiğine, mağdurun algılama ve irade yeteneğine ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadığına, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki suçu oluşturabileceğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A.Mağdur vekilinin temyiz istemi yönünden, Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2024 tarih ve 2023/420 Esas, 2024/28 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, B.Katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafinin temyiz istemi yönünden, Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2024 tarih ve 2023/420 Esas, 2024/28 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak,