Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1881 K.2025/1360

Hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararı gereği temyize tabi olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2013 tarihli ve 2013/14 Esas, 2013/89 Karar sayılı kararı ile hükümlünün uyuşturucu madde ticareti suçundan 7 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2013 tarihli ve 2013/14 Esas, 2013/89 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

10. Ceza Dairesinin 12.11.2013 tarihli ve 2013/7575 Esas, 2013/10078 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. 3. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2013 tarihli ve 2013/14 Esas, 2013/89 Karar sayılı ilamına karşı hükümlünün 20.12.2021 tarihli dilekçesi ile yargılanmanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine mahkemece talebin kabulüne karar verilerek yeniden yapılan yargılama sonucunda. Bursa

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/147 Esas, 2022/455 Karar sayılı kararı ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2013/14 Esas, 2013/89 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesi uyarınca onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğin ilişkindir.

III. GEREKÇE

Her ne kadar Kanun metninde etkin pişmanlığın en son hangi aşamada gösterilmesi gerektiği hususunda açıklık yok ise de.

5237 sayılı Kanun'un 192/3. maddesinin gerekçesinde etkin pişmanlıktan yararlanabilmek için, bunun en geç hüküm verilmeden önce gerçekleşmesi gerektiğinin belirtildiği, bu hususun Ceza Genel Kurulunun 19.10.2021 tarihli ve 2019/20-301 Esas, 2021/483 Karar sayılı kararında da etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gerçekleşmesi gereken şartlar içinde sayıldığı, mahkemece de etkin pişmanlığın hükümden sonra gerçekleşmesi nedeni ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağından bahisle yargılanmanın yenilenmesi duruşması sonucunda bir önceki hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmakla.

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonucunda, kesinleşen hükmün değiştirilmesini gerektirir bir neden bulunmadığı, dava dosyası kapsamına uygun ve gerekçeleri denetime imkân verecek şekilde tutanaklara yansıtılarak mahkemece kabul ve takdir kılınan önceki hükmün onaylanmasına dair kararda aşağıda belirtilen hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 321/2. maddesi uyarınca hükümlü müdafinin talebi üzerine yargılamanın yenilenmesine ve duruşma açılmasına karar verildikten sonra, Mahkemece, ileri sürülen talebin sanığın beraati veya daha hafif bir cezanın uygulanmasını gerektirecek nitelikte görülmemesi durumunda, aynı Kanun'un 323/1. maddesi gereği önceki hükmün onaylanması ile yetinilmesi gerekir iken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde yeniden hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu durumun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/147 Esas, 2022/455 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve hükümlü müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm kısmının tamamının çıkartılarak yerine, ''Yargılamanın yenilenmesi talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 323/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile Bursa