Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18994 K.2024/9916

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün ceza miktarı itibari ile temyiz edilebilir olmadığı, ancak Cumhuriyet savcısının hükmü suç vasfı yönünden temyiz ettiği bu nedenle hükmün temyizen incelenebileceği, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2024 tarihli ve 2023/412 Esas, 2024/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1. Maddesi, 43. Maddesi, 53. Maddesi ve 54. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

İstinaf Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/488 Esas, 2024/831 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi Sanık hakkında teselsülün ilk halkasındaki 02.02.2023 tarihli eyleminde, sanığın durdurulmak istenirken kaçtığı, bilahare durdurulan sanığın üzerinde iki ayrı poşet içerisinde daralı ağırlıkları 5 ve 5,15 gram metamfetamin ile alüminyum folyoya sarılı 1,52 gram gelen eroin ve iki adet cam aparat evinde yapılan aramada oyuncak helikopterin içerisinde gizlenmiş vaziyette 0,78 gram metamfetamin ile uyuşturucu madde kullanmak için üzerinde iki adet, aracında da 1 adet olmak üzere cam aparat ele geçirildiği,

sosyal medya yazışmalarında uyuşturucu ticaretine ilişkin yazışma içeriklerine göre, Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının fiilin tek olması dolayısıyla vasıf yönünden ikiye bölünemeyeceği hususları nazara alındığında.

02.02.2023 tarihli suça ilişkin delillerin takdir ve münakaşanın 5235 sayılı Kanun'un 12, 5271 sayılı Kanun'un 4, 5, 289/1-d maddeleri uyarınca sanığın TCK'nın 188/3, 53 üncü maddeleri uyarınca yargılanmak üzere görevsizlik kararı verilmesi için İlk Derece Mahkemesi hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 208/1-e maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde hataya düşülerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçu oluşup oluşmadığının ağır ceza mahkemesince değerlendirilmek üzere görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. A.

Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dosya kapsamına göre sanık hakkında evinde uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan ihbar üzerine soruşturma başlatıldığı, sanığın uyuşturucu madde kullandığının da anlaşılması üzerine bu suçtan dosyanın tefrik edilerek iddianame ile uyuşturucu madde kullanma suçundan dava açıldığı, aynı soruşturma nedeniyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, derdest dosyanın daha önce tefrik edilen uyuşturucu kullanma suçuna ilişkin olduğu ve Cumhuriyet savcısının temyizinin suç vasfına yönelik olması nedeniyle kullanma suçundan kurulan hükme yönelik esastan yapılan incelemede;

uyuşturucu madde kullanma suçunun sübuta erdiği ve mahkemenin bu yöne ilişkin takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşıldığı, Bölge Adliye Mahkemesince uyuşturucu madde kullanma suçundan verilen karara yönelik esastan ret kararının usul ve hukuka uygun bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının suç vasfına yönelik olması ve dosya kapsamına göre de ele geçen uyuşturucu maddenin parçalar halinde ele geçmesi, uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, sanığın telefon incelemesi ile birlikte değerlendirildiğinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının yeniden değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, kanun yoluna itiraza gitmeye gerek olup olmadığı hususunda gereğinin takdir ve ifası için ilgili Cumhuriyet savcılığına bildirimde bulunulmasına gerek görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/488 Esas, 2024/831 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliği ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Niğde