Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/19002 K.2025/7818

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bingöl

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2023 tarih, 2023/234 Esas ve 2023/520 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52/2, 52/4, 53, 54/1-4, 58/6. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin 29.02.2024 tarihli ve 2024/163 Esas, 2024/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın ikametinden ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırında olduğuna, dava dosyası kapsamında cezalandırılmaya yeterli delil bulunmadığına, arama ve el koyma kararının usulüne uygun olmadığına, hukuka aykırı yollarla elde edilen delillerin hükme esas alındığına, savunma haklarının ihlal edildeğine takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava konusu olayda, Bingöl İl Emniyet Müdürlüğüne gelen kullanıcı tanık A.A'nın, sanık F.A'nın kendisine uyuşturucu madde sattığını beyan ederek üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi teslim etmesi üzerine sanığın iş yeri ve eklentilerinde yapılan aramada satışa hazır halde metamfetamin etken maddesini içeren uyuşturucu ve hassas terazi ele geçirildiği, sanığın ele geçen uyuşturucu maddeyi kullanma amacı dışında bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak.

1.Yapılan yargılamaya göre, olayın intikal şekli, sanığın iş yerinde ve tanığın üzerinden ele geçirilen uyuşturucu maddelerin türü, sanık savunmaları, tanık A.A'nın aşamalarda özü itibariyle değişmeyen beyanları, fotoğraf teşhis tutanağı, tutanak tanıklarının beyanları, olay, araştırma, arama, el koyma, yakalama ve tartım tutanağı, iş yeri arama tutanakları, uzmanlık raporları, Adli Tıp Kurumu raporları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın tanık A.A.'ya metamfetamin uyuşturucu maddesini satmak ve aramada ele geçirilen uyuşturucu maddeleri kullanma amacı dışında bulundurmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşıldığından,

sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, (2) numaralı bentte belirtilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, "5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesi uyarınca infaz edileceğinin" belirtilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, hukuka aykırı görülmüşse de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) nolu bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesi'nin 29.02.2024 tarihli ve 2024/163 Esas, 2024/446 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında yer alan "....

5275 Sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca" ibaresinin hükümden çıkartılarak İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi