Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/19246 K.2025/1534

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2013 tarihli ve 2009/578 Esas ve 2013/258 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, ... vekili ve ... vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarihli ve 2019/3845 Esas, 2019/17104 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ve 2020/90 Esas, 2022/549 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılanlar vekillerinin temyiz istemi; Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

a. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/2. maddesi atfıyla 154/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. b. Zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 22.05.2013 tarihli mahkumiyet tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar da 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu ve Mahkemece verilen düşme kararının isabetli olduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR