Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/19600 K.2025/747

Yapılan ön inceleme neticesinde Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2023/464 Esas, 2023/770 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine üzerine gereği düşünüldü:

Temyize konu gerekçeli kararın 11.01.2024 tarihinde sanığın adresinde bulunmaması nedeni ile komşusuna haber verilerek ve 2 nolu ihbar kağıdı kapısına yapıştırılarak mahalle muhtarına teslim edildiği, sanığın 24.01.2024 tarihli temyiz dilekçesinde, hastanede olması nedeni ile tebliğ evrakını geç aldığından bahisle temyiz talebinde bulunduğu, dilekçe ekinde Sivas Devlet Hastanesinde yaptırıldığı anlaşılan 12.01.2024 tarihli tetkik kayıtlarının yer aldığı ancak sanığın hastaneye giriş ve çıkış tarihlerini gösterir yatış kayıtlarının bulunmadığı, tetkik kayıtlarına göre sanığın tebliğ tarihinden bir gün sonra hastanede bulunduğu,

daha sonraki tarihlerde hastanede olduğuna dair herhangi bir belge sunmadığı anlaşılmakla, sanığın eski ... getirme talebinin kabulü yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın, yokluğunda verilip 11.01.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.01.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,