Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/19691 K.2024/8548

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karakoçan Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 28.11.2013 tarihli kararı ile suçun teşebbüs aşamasında kaldığı nazara alınarak cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada.

Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 5. Sanığın denetim süresi içinde yeniden kasten suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada.

Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan önceki hükmün aynen açıklanmasına ve infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın olay günü Karakoçan K-1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan arkadaşı B.K.'ı ziyaret etmek için cezaevi nizamiyesinden giriş yaptığı esnada yapılan üst aramasında suça konu kubar esrar maddesinin ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2020 tarihli ve 2015/3-1206 Esas, 2020/31 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; olayda ... içtima kuralı kapsamında kalan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun tamamlanmış olduğu göz önüne alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde düzenlenen, işlenen fiille orantılılık ve hakkaniyet ilkeleri gözetilerek teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında, sonuç cezanın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu için öngörülen cezanın altında kalmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın ikrar içeren savunmaları, jandarma tarafından düzenlenen tutanaklar, ekspertiz raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği,

sanığın mahkumiyetine dair kararda isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, sanık müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 3. Ancak; a. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı bizatihi suç oluşturan uyuşturucu maddenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, bunun yerine aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi, b.

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü bünyesinde muhafaza altına alınan şahit numune hakkında müsadere kararının verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur, ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2023/165 E. sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında müsadereye ilişkin kısımda yer alan ''...TCK 54/1 maddesi...'' ibaresi çıkartılarak yerine ''...TCK'nın 54/4. maddesi...'' ibaresinin yazılması,