Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/2000 E. , 2024/6244 K. "İçtihat Metni" TUTUKLU İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1618 E., 2022/1364 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkeme
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/2000 E. , 2024/6244 K. "İçtihat Metni" TUTUKLU İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1618 E., 2022/1364 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan dışında 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ...'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen, dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanık müdafinin temyiz gerekçeleri esas alınarak yapılmıştır. I.HUKUKİ SÜREÇ A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.07.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü maddesi ve dördüncü maddesinin (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/1618 Esas, 2022/1364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik resen ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir. 1.Kolluk güçlerine gelen ihbar neticesinde fiziki takip başlatılmış, sanık ile kullanıcı tanık G.B. arasında uyuşturucu alışverişi görülerek tutanaklara geçirilmiştir. Alınan kriminal uzmanlık raporuna göre kullanıcı tanıktan elde edilen maddenin MDMB-4EN-PINACA ve 5CL ADBA olduğu anlaşılmış, sanığın çalıştığı işyerinde yapılan aramada da aynı nitelikte maddeler ele geçirilmiştir. 2.Tanık G. maddeyi sanıktan 50,00 TL karşılığında aldığını söylemiş, sanık suçlamaları reddetmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü "...Her ne kadar sanık uyuşturucu maddesi kullanıcısı olduğunu, tanık G.'nin uyuşturucu maddesi istemesi nedeniyle para almadan tanık G.'nin uyuşturucu madde verdiğini, bu şekilde uyuşturucu madde vermenin suç olduğunu bilmediğini savunmuş ise de, emniyet ekipleri tarafından sanık ...'ye yönelik Sentetik Kannabinoid pc maddesi sattığı ve bu maddeyi çalıştığı iş yeri olan Focus Cam Balkon isimli iş yerinde sakladığı yönünde istihbari bilginin yer alması, akabinde yapılan takip tarassut çalışmasında tanık G. ile sanığın bir araya geldiği, tanık ile sanığın aralarında bir şeyler alıp verdiklerinin tutanak tanıklarının gözlemi ile sabit olduğu ve bu hususu mahkememiz huzurunda da yineledikleri ayrıca tanık G.'nin aşamalarda sanıktan para karşılığında uyuşturucu madde aldığını istikrarlı bir şekilde beyan ettiğinin görüldüğü, kaldı ki sanık savunmasında tanığa bedelsiz bir şekilde uyuşturucu maddeyi verdiğini kabul ettiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3. maddesinin seçimlik hareketli bir suçu tipi olduğu, sanığın başkalarına veren anlamında da üzerine atılı suçu işlediğinin anlaşıldığı, ancak tanığın sanıktan 50,00 TL karşılığında uyuşturucu madde aldığı yönündeki beyanı, tutanak tanıklarının para alışverişini gördüklerini beyan etmeleri ve olayla uyumlu tutulan tutanak nazara alındığında mahkemece sanığın tanığa para karşılığında uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Diğer taraftan tanığın olay tarihinde 18 yaşından küçük olması ile sanığın ve tanığın daha önceden birbirlerini tanıyor olmaları, bu yönde gerek sanığın gerekse tanığın beyanları, sanığın tanığı 18 yaşından küçük olduğunu bilebilecek konumda olması ve mevcut olayımızda sanığın tanığa 50,00 TL karşılığında uyuşturucu madde sattığı hususları da nazara alındığında sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 188/3-son maddesi gereği sanık hakkında hükmedilen cezanın alt sınırı 15 yıl olarak belirlenmiş, sanığın ticaretini gerçekleştirdiği uyuşturucu maddenin içeriğinin sentetik kannabinoid içermesi nedeniyle sanık hakkında verilen cezanın Türk Ceza Kanunu'nun 188/4-a maddesi gereğince yarı oranında arttırım yapılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." demek suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle resen ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A.Sanığın Temyizi Yönünden, Sanık ...'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen, dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. B.Sanık Müdafinin Temyizi Yönünden, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun şekilde elde edilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR A.Sanık Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/1618 Esas, 2022/1364 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.