Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/20498 K.2024/8930

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.06.2015 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Isparta 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından beraat kararları verilmiştir. 3. Yargıtay

8. Ceza Dairesi'nin 20.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen beraat hükümlerinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi, tehdit suçundan basit yargılama usulünün uygulanması yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı üzerine, Isparta 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, kasten yaralama suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyetine, hakaret suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ve tehdit suçundan 25 gün hapis cezası ile mahkumiyetine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçların sübutuna, katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, hatalı kararlar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanık ve 16 yaşındaki mağdure ...'in olay öncesinde birbirlerini tanıyor oldukları, 10.01.2015 gecesi saat 23.00 sıralarında sanığın araçla, yaya halde evine giden mağdurenin önünde durup sırtına tekme atıp zorla aracın sağ ön yolcu koltuğuna bindirdiği, sanığın sevk ve idaresindeki araç içinde tanıklar İ.Ö. ve R.A.'nın da olduğu, seyir halindeyken sanığın mağdureye "sen kimsin hayatımı mahvettin, or..pu, piç, a....koduğumun" şeklinde hakaret ederek eliyle mağdurenin yüzüne ve kafasına vurduğu, mağdurenin neden böyle yaptığını sanığa sorması üzerine, sanığın "ben seni kimseye yar etmem" dediği,

mağdurenin de "arkadaş olarak kalalım" şeklinde söylemesi üzerine, sanığın aracı durdurup mağdureyi ittirerek araçtan düşürdüğü, yerdeki mağdurenin yanına gelip ayağıyla kafasına bastırıp "arkadaş kalalım öyle mi" dediği, mağdurenin kendisini bırakmasını istemesi üzerine, sanık mağdureyi tekrar araca bindirip evinin yakınlarında indirmiştir.

Mağdurenin kuzeni olan tanık H.S. ile birlikte 12.01.2015 günü saat 15:00'de Adli Muayene Raporu almak için hastaneye gittiği, çıkışta hastane otoparkında araca bindikleri sırada, sanığın aracın yanına geldiği, mağdurenin kapıları kilitlediği, sanığın kapıyı açmak için zorladığı ancak açamadığı, tanık H.S.'nin aracı çalıştırıp hareket ettirmesi üzerine sanığın aracın arkasına tekme atıp el işareti ile birlikte "sizinle görüşeceğiz" şeklinde bağırıp tehdit ettiği, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden 1.Sanığın suç işleme eğilimi ve kişiliği ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; lehe hükümlerin uygulanması hususuna ilişkin Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.12.2023 tarihli kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Mağdurenin anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin Adli Muayene Rapor'u, tanıklar İ.Ö. ve R.A. beyanları ile sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunması karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. B.

Sanık hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden Sanığa yüklenen suçların Kanun maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 20.10.2015 tarihinden, incelemeye konu 14.12.2023 hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümlerin kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (A.) bendinde açıklanan nedenlerle, Isparta 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2023/982 E., 2023/1244 K. ve 14.12.2023 tarihli kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Sanık hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünün (B.) bendinde açıklanan nedenle Isparta 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2023/982 E., 2023/1244 K. ve 14.12.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,