Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2100 K.2024/5697

Başsavcılığının 15.04.2022 tarihli ve 2022/42118 Soruşturma, 2022/14778 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Bakırköy

14. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/239 Esas, 2022/395 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 yıl hapis ve 22.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. C.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 31.01.2023 tarihli ve 2023/161 Esas, 2023/171 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın atılı suçtan cezalandırılabilmesi için somut delil bulunmadığına, 3. Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna ancak ticaretini yapmadığına, 4. Yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, 5. Sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1. Dava konusu olay, kolluk görevlilerince durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın montunun cebinde kabarıklık görülmesi üzerine ne olduğunun sorulduğu, sanığın kendi rızası ile cebinde bulunan uyuşturucu madde içeren tabletleri kolluk görevlilerine teslim ettiği, ele geçirilen maddelerin MDMA etken maddesi içerdiklerinin tespit edildiği, sanığın uyuşturucu maddeyi ticaretini yapmak amacı ile üzerinde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyasında; olay, tartım, yer tespit ve teşhis tutanakları, kriminal inceleme raporu ile Sulh Ceza Hakimliğinin el koyma kararı mevcuttur. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmadığına ilişkin savunmasının kendisini suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğu ve itibar edilmediği, sanığın üzerinde ele geçirilen MDMA etken maddesi içeren uyuşturucu maddenin günlük kullanım miktarının çok üzerinde olduğu, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sübuta erdiği, ele geçen hap sayısı gözetilerek asgari hadden uzaklaşıldığı gerekçesi ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasında uyuşturucu madde ve ambalajların müsaderesine ilişkin Kanun maddesinin fıkra numarasının yazılmasına ilişkin eksiklik düzeltilmiş, kararda bunun dışında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından;

sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunmuş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2023/161 Esas, 2023/171 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.