Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21030 K.2024/8003

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu maddesi uyarınca dava açılmıştır. 2. Eskişehir

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma kararı üzerine Eskişehir

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2022 tarihli kararının katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 31.10.2023 tarihli kararı ile suç vasfında yanılgıya düşülmesi, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması, 110 uncu maddesinin koşullarının oluşmaması ve ceza tayininde hesap hatası nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 6. Eskişehir

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği. İşlemediği bir suçtan haksız yere ceza aldığına ilişkindir. B. Sanık müdafinin temyiz isteği. 1. Yargıtay bozma ilamı gerekçeli bir şekilde verilmeden ve sanığa savunma için süre tanınmadan hüküm kurulduğuna, 2. Lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın on beş yaşında olan katılanı alıkoyduğu iddiasına ilişkindir. 2.Katılanın koruyucu ailesi olan mağdur ...'in 11.10.2014 tarihinde, katılanın arkadaşına gideceğini söyleyerek evden ayrıldığını, ancak dönmediğini, telefon açtığında ağlayıp sanık tarafından zorla kaçırıldığını, "geleceğim abla" dediğini, ancak gelmediğini belirterek müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.

3.Katılanın aşamalarda özetle, olay günü kız arkadaşı S. ile birlikte çarşıda gezdikten sonra evlerine gittiklerini, burada koruyucu ailesi olan mağdur ...'in arayıp eve çağırması üzerine arkadaşı ile birlikte giderken sanığın bir araçla yolunu kestiğini, sanığın kız arkadaşı ... ile ilgili bazı sorular sorduğunu, ardından tokatlayıp zorla araca bindirdiğini, araçta R. ve ... isimli şahısların da olduğunu, sanığın kendisini ölümle tehdit edip tutmaya devam ettiğini, sanığın ...'i evine bıraktığını, kendisini de evlerine götürdüğünü, sabaha karşı kendisini araba ile bıraktığını belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

4. a) Mağdurun arkadaşı tanık S.'nin kollukta, sanığın yollarına çıkarak isimlerini sorduğunu, ...'in de isimlerini sanığa söylediğini, ardından sanığın kendilerini takip edip araçla önlerini kestiğini, ardından katılana küfür edip "sen yurtlusun, sen herkesin altına yatıyorsun" diye söyleyince ...'nın da "... gibi mi" diye cevap verdiğini, sanığın da katılana iki tokat attığını ve kolundan tutup zorla araca bindirdiğini ifade ettiği, kovuşturma aşamasında ise, sanığın araçla önlerini kesip önce katılana bir takım sorular sorduğunu, ardından aldığı cevaplar karşısında katılana tokat attığını, kendisini ve katılanı zorla araca bindirdiğini,

sonra sanığın kendisini bıraktığını, katılanı alıp oradan ayrıldığını beyan ettiği, b) Sanığın aracında bulunan tanık R.'nin aşamalarda, olay günü kendisi, ... ve sanık ile birlikte gezerlerken ... ile aralarında husumet bulunan katılan ve yanındaki arkadaşını gördüklerini, sanığın araçtan inip katılan ve yanındaki arkadaşı ile konuştuğunu, ancak ne konuştuklarını duymadığını, sonra hep birlikte arabaya bindiklerini, kızların gönüllü olduğunu, sanığın zorla araca bindirmediğini, o sırada S.'nin cep telefonu çaldığını ve babasının aradığını söyleyerek yanlarından ayrılıp gittiğini, bir parka gittiklerini,

burada sanığın katılan ile ayrı bir yerde yarım saat kadar konuştuklarını, sonra da araçla gezindiklerini, önce ...'i, sabaha karşı da katılanı tramvay durağına bıraktıklarını ifade ettiği belirlenmiştir. 5. Eskişehir Yunus ... Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 12.10.2014 tarihli raporu ile katılanda darp ve cebir izi bulunmadığının tespit edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Lehe Hükümlerin Uygulanmamasına Yönelik Sanığa tayin olunan cezanın miktarı ve güncel adli sicil kaydı gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinde düzenlenen lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir. B. Diğer Yönlerden

1. Katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve bu anlatımları destekleyen tanık S.'nin ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın henüz on beş yaşında olan katılanı, cinsel amaçla zorla kolundan çekerek araca bindirdiği ve bir süre alıkoyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir