Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21318 K.2025/1624

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli ve 2014/111 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-b,f, 109/5, 43/1 ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 05.06.2023 tarihli ve 2021/2851 Esas, 2023/3806 Karar sayılı kararı ile "...sanık ... ile mağdurenin ilk kez kaçtıkları olayın intikalinden önce sanıkların mağdurenin on sekiz yaşından büyük olduğunu bildikleri ve olayla ilgili müracaat üzerine soruşturma evresinde sanıkların ifadelerinin alınmasıyla mağdurenin yaşından haberdar olduklarının anlaşılması karşısında 16.08.2013 ile 22.08.2013 tarihleri arasında gerçekleşen eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde yer alan hata hükümleri gözetilerek yalnızca mağdurenin yaşına vakıf oldukları soruşturma tarihinden sonra gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun

kılma suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi tatbik edilmeden mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması..." hukuka aykırı görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Manavgat

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli ve 2023/528 Esas, 2024/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-b,f, 109/5 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastının olmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu çocuğa karşı ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 109/3-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, Kanun'un 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz nedeni bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Dava dosyası içeriğine göre, aralarında gönül ilişkisi bulunan sanık ve 15 yaşından küçük katılan ... ile anlaşarak sanığın ailesinin evine gittikleri, burada bir süre kaldıkları, sanık ve katılan ...'nin bu sürede birden fazla kez cinsel ilişkiye girdikleri iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

dava dosyasında bulunan katılanların başvuru ve beyanları, heyet raporu, adli tıp kurumu raporu, sanığın ve inceleme dışı sanıkların ifade ve savunmaları dikkate alındığında sanığın, olay tarihinden 15 yaşından küçük bulunan katılan ...'yi 3 Eylül 2013 tarihinden 16.09.2013 tarihinde kadar inceleme dışı sanıklar olan anne ve babasının evinde tutmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, sanığa yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu, suçun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla temyize konu kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat