Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21542 K.2024/9451

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2.Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile davanın yeniden görülerek sanığın üzerine atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.01.2024 tarihli kararıyla suç vasfında yanılgıya düşülmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5.Bozma ilamına direnilerek yapılan yargılama sonucunda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20.03.2024 tarihli kararı ile sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz istemi, mağdurun yaş konusunda sanığı yanılttığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, sanığın cinsel istismar suçundan cezalandırılmış olması ve alıkoyma eyleminin istismar eylemi ile sınırlı olduğundan beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

2.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın hile ve cebir kullanarak mağduru hürriyetinden yoksun kılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Sanığın 15 yaşından küçük olan mağduru rızasıyla olay yerine götürdüğü iddiasına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Mağdurun sanık tarafından zorla alıkonulduğuna dair mağdur beyanı dışında delil bulunmamış olup, mağdurun 15 yaşından küçük olması nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdur ile sanığın internet ortamında tanıştıkları, burada sanığın kendisini "Sarp Tolga" adıyla ve bir şarkıcı resmi kullanarak mağdura tanıttığı, olay günü mağdur ile sanığın buluştukları, araba ile yaklaşık 20-25 dakika gittikten sonra sanığın toprak yol üzerinde aracı durdurduğu ve kapıları kilitleyerek mağdura cinsel amaçla saldırdığı olayda, sanığın mağdura karşı olayın başından itibaren hile kullanmak sureti ile hareket ettiği ve ayrıca aracın kapılarını kilitlemek suretiyle de mağdurun aracın dışına çıkmasını engelleyerek cebir kullandığı,

böylelikle hile ve cebir kullanmak sureti ile üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, yerel Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR