Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2166 K.2024/6739

Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi ile 53, 54, 55 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B.

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.09.2022 tarih ve 2022/87821 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi ile 53, 54, 55, 58 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açılmıştır. C. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2022/550 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile davanın, İstanbul Anadolu

16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/486 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. D. İstanbul Anadolu

16. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli ve 2022/486 Esas, 2022/623 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

E. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2023/64 Esas, 2023/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Sanığın atılı suçtan cezalandırılabilmesi için somut ve yeterli delil bulunmadığına, 2. Sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri kişisel kullanımı için aldığına, 3. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan takdiri indirimin uygulanmamasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1. Dava konusu olan 25.04.2022 tarihli olay Sanığın bir kahvehanenin önünde uyuşturucu madde sattığı ihbarı üzerine ihbara konu adres önünde kolluk görevlileri tarafından yakalandığı, sanığın üzerinden 9 parça halinde satışa hazır şeffaf klipsli poşet içerisinde esrar elde etmeye elverişli hint keneviri, uyuşturucu satışından elde edildiği düşünülen bir miktar para ve cep telefonunun ele geçirildiği, cep telefonunun incelenmesinde, uyuşturucu madde satışına ilişkin mesaj kayıtlarının bulunduğu,

2. Dava konusu olan 16.06.2022 tarihli olay a.

Sanığın aynı kahvehane önünde ve çevresinde uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde yeniden ihbar yapılması üzerine kahvehaneye gidildiğinde sanığın burada olduğunun kolluk görevlilerince görüldüğü, yakalamasının yapılacağı sırada elinde bulunan siyah renkli deri bel çantasını sehpanın üzerine koyduğu, fermuarı açık vaziyette bulunan ve yoğun uyuşturucu madde kokusu ihtiva eden çantanın içerisinde dışarıdan ilk bakışta ve kolaylıkla uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunduğunun net olarak görülduğu,

sanığın çantayı kolluk görevlilerine rızası ile teslim ettiği, çanta içerisinde 14 parça halinde esrar elde etmeye elverişli hint keneviri ile birlikte bir miktar para ele geçirildiği, sanığın ikametinde bulunan bir adet hassas teraziyi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiği, İddialarına ilişkindir. b.

Dava dosyasında; olay tutanakları, kriminal inceleme raporları, cep telefonu inceleme tutanağı, tutanak mümzii kolluk görevlilerin tanık sıfatı ile beyanları sanık ifade ve savunmaları mevcuttur. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince, sanığın 16.06.2022 tarihli eyleminden sonra ikrar içeren beyanda bulunduğu, sonrasında ise inkara yönelik savunma yaptığı anlaşılmış ise de her iki olay bakımından önceden aldığını beyan ettiği uyuşturucu maddelerin satışa hazır halde bulunduğu,

ev ve iş yerinin dışında sokakta iken kişisel günlük kullanım sınırları üzerinde uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesi ile atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş, sanığın eylemleri arasında geçen süre ve her iki olayda ele geçen uyuşturucu maddeleri farklı zamanda temin ettiğine ilişkin anlatımı karşısında aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında farklı tarihlerde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesi ile hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın 26.04.2022 tarihli eyleminden dolayı sorguya sevk edilip hakkında adli kontrol kararı verilerek serbest bırakıldıktan sonra 16.06.2022 tarihinde kullanma amacı dışında uyuşturucu madde bulundurduğu ve bu eylemine konu uyuşturucu maddeleri kendi beyanına göre, ilk eyleminden sonra ikinci eylemi ile aynı gün aldığı dikkate alındığında, sanığın ilk eyleminden sonra yenilenen kastla yeniden uyuşturucu madde edindiği,

sanığın eylemlerinin iki ayrı suç olarak değerlendirilmesi ve sanık hakkında her iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, hatalı şekilde zincirleme suç kapsamında değerlendirilerek eksik ceza tayin edildiği tespit edilmiş ancak aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından bu husus eleştirilmekle yetinilmiş, ayrıca ikinci eylemde ele geçen paranın uyuşturucu satışı sonucu elde edildiği gerekçesi ile müsaderesine karar verilerek, İlk Derece Mahkemesinin hükmü düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde ve sanığın eylemlerinin iki ayrı suç oluşturacağı yönündeki eleştirisinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından;

sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunmuş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2023/64 Esas, 2023/62 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.