Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22039 K.2025/7936

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.

İlk Derece Mahkemesi Kararı Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2017 tarihli ve 2015/508 Esas, 2017/131 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında iftira suçundan yapılan yargılamada sanıkların eylemleri işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi gereğince, sanık ... hakkında ise iftira suçundan yapılan yargılamada atılı suçun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı 1. Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2017 tarihli ve 2015/508 Esas, 2017/131 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 22.11.2017 tarihli ve 2017/3200 Esas, 2017/3632 Karar sayılı kararı ile; ''...Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/164 Esas ve 2012/174 Karar sayılı yargılama dosyasında Katılan ...'ın hırsızlık suçundan yargılanarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz üzerine Yargıtay

13. Ceza Dairesinin 2014/6966 Esas ve 2014/21739 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği, Katılan ... vekilinin 20.08.2014 tarihli dilekçe ile Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/164 Esas ve 2012/174 Esas sayılı dosyasındaki ilama ilişkin bu yargılama dosyasındaki iddialara ilişkin olarak Kulu Asliye Ceze Mahkemesinin 2011/164 Esas ve 2012/174 Karar sayılı 10/09/2014 tarihli Ek karar ile infazın durdurulmasına ve yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmakla,

söz konusu ek karar uyarınca Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311 vd maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebine konu işlemlerinin sonucu bekletici mesele yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının karar gerekçesinde tartışılıp değerlendirilmeksizin kararın bu yönü itibariyle yeterli gerekçeyi içermediği'' gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararından sonra Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli ve 2018/44 Esas, 2023/453 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ... ve ... hakkında iftira suçundan yapılan yargılamada sanıkların eylemleri işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-e maddesi gereğince, sanık ... hakkında ise iftira suçundan yapılan yargılamada atılı suçun unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3. Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli ve 2018/44 Esas, 2023/453 Karar sayılı kararına katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2024/879 Esas, 2024/948 Karar sayılı kararı ile; duruşma yapılmaksızın sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının kaldırılarak yerlerine '' B-Sanık ... hakkında iftira, sanıklar ... ve ... hakkında yalan tanıklık suçlarından cezalandırılmaları talebi ile açılan kamu davalarının, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeni ile Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi ve 67/2-a madde bendi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca AYRI AYRI DÜŞÜRÜLMESİNE,

C- Kararın niteliği gereği yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına" bentleri yazılmak suretiyle HÜKÜMLER DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,'' karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıklar hakkında verilen kararların eksik inceleme ile verildiğine, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmadan karar verildiğine, sanıkların atılı suçları işlediğine, zamanaşımı nedeniyle düşme kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; katılan hakkında sanık ...'e yönelik hırsızlık suçundan yapılan yargılamada; sanık ...'ın katılana gerçekte işlemediği halde araç çaldığından bahisle hırsızlık isnadında bulunduğu, sanıklar ... ve ...'ın da gerçeğe aykırı tanık sıfatıyla beyanda bulundukları ve bu suretle atılı suçları işledikleri iddialarına ilişkin olarak.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 267. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen iftira ve Türk Ceza Kanunu'nun 272. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, aynı Kanun’un 67. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.06.2013 tarihli sanıkların sorgu tarihi olduğu;

sanıkların savunmaların alındığı işbu tarihten Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2024/879 Esas, 2024/948 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.