Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22989 K.2026/94

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2023/457 Esas, 2024/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52, 53... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 07.06.2024 tarihli ve 2024/1616 Esas, 2024/1105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Atılı suçu işlemediğine, hakkında işlem yapan kolluk görevlilerinin kendisine kin beslediklerinden görevlerini kötüye kullandıklarına, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı somut tek bir delilin bulunmadığına, sanığın ehliyetsiz motor kullanması sebebi ile hakkında işlem yapılacağı ve kötü muamele göreceği korkusu ile kaçtığına, metruk binaya atılan ve polis memurlarınca ele geçen uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğunu gösteren tek bir somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, uyuşturucu madde üzerinde sanığın parmak izinin çıkmadığına, ele geçen uyuşturucu miktarının kişisel kullanım sınırlarında kaldığına,

sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin ve takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, hakkında uyuşturucu madde sevk edeceğine yönelik istihbari bilgi üzerine kolluk görevlilerince fiziki takibe başlandığı, sanığın görevlileri fark etmesi üzerine yaya olarak kaçarken metruk bina dibindeki çalıların arasına attığı poşet içerisinde 3 parça ayrı ayrı paketlenmiş metamfetamin maddesinin ele geçtiği, sanığın ikametinde usulüne uygun yapılan aramada ise metamfetamin maddesinin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak.

Olayın intikal şekli, sanığın kaçarken attığı uyuşturucu maddenin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanak, ele geçirilen uyuşturucu maddeye ilişkin uzmanlık raporu, sanıktan usulüne uygun olarak alınan kan ve idrar örneğinde uyuşturucu madde tespit edilemediğine dair adli tıp raporu, ele geçen maddenin miktarı ile tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 07.06.2024 tarihli ve 2024/1616 Esas, 2024/1105 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tarsus