Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2303 K.2024/5340

Başsavcılığının 09.06.2021 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Gaziantep

10. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (b) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararına karşı sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesi' nin 30.06.2022 tarihli kararı ile; ''...1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.07.2021 tarih ve 2019/20-54 Esas - 2021/333 sayılı kararı uyarınca, 25.10.2017 tarihli olayın gerek tanık gerekse kullanıcı tanık beyanları uyarınca uyuşturucu madde alışverişinin araç içinde gerçekleşmiş olması ve buna bağlı olarak kanunda belirtilen umuma açıklık unsurunun oluşmaması nedeniyle, somut olayda yasal koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 188/4-b maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, 2- Sanığın, üzerinde ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı, olay tutanağı içeriği,

aynı araçta bulunan tanıklar ...ve ...'ın beyanları ile tüm dosya kapsamı itibarıyla üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ortaya çıkan sanık hakkında, koşulları oluşmadığı halde etkin pişmanlığı düzenleyen TCK'nın 192/3. Maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,.." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Gaziantep

10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 5. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesi' nin 24.11.2022 tarihli ve 2022/2508 Esas, 2022/2125 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; delillerin hukuka aykırı olarak ele geçtiğine, aramanın hukuka aykırı olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, eksik araştırma ile karar verildiğine, re'sen takdir edilecek nedenlerle kararın kaldırılarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanığın temyiz isteği; hakkında indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde satmak için buluşup anlaştığı tanıklarla araç içinde bulunduğu sırada park halindeki aracın yanına şüphe üzerine gelen kolluk görevlilerinin araçtaki şahıslara kaba üst yoklaması yapacağını söyledikleri sırada sanığın üzerindeki metamfetamin maddesini kolluk görevlilerine teslim ettiği, araçta bulunan diğer şahısların olay günü sanıkla uyuşturucu madde satın almak için biraraya geldiklerini beyan ettikleri, sanığın bu suretle uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü. İlk derece mahkemesince; "...her ne kadar sanık tüm aşamalarda uyuşturucu madde kullandığını, ticaretini yapmadığını beyan etmiş olsa da, olay günü sanık ile aynı araç içerisinde bulunan tanıkların sanıktan uyuşturucu almak için buluştuklarını ve uyuşturucuyu alamadan polisin geldiğini beyan etmeleri birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın olay günü tanıklar A. ve M. ile onlara 60 TL karşılığı uyuşturucu madde satmak amacıyla buluştukları ancak satamadan kolluk kuvvetlerinin geldiği anlaşılmakla, TCK md. 188/3 hükmünde uyuşturucu maddeyi arz etmenin de suç olarak tanımlanmış olması göz önüne aldındığında sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği..." sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde; "...Sanığın cezasında TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim yapıldıktan sonra netice hürriyeti bağlayıcı cezanın "8 yıl 4 ay" yerine "8 yıl 4 ay 15 gün" şeklinde hatalı olarak yazılması, Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin istinaf itirazları bu nedenle yerinde ise de, CMK'nın 280/1-a ve 303/1-f. maddeleri uyarınca bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan.

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyete ilişkin hükmün 3- numaralı bendinde yer alan "8 yıl 4 ay 15 gün " ibaresi çıkartılarak yerine "8 YIL 4 AY" ibaresinin yazılması suretiyle,..." hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükmün hukuka uygun olarak toplanan delillere dayandığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. İlk derece mahkemesi hükmünde sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun' un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 24 eşit aylık tahsitlerle tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ihtarına yer verilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması, hukuka aykırı değerlendirilmiş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesi' nin 24.11.2022 tarihli ve 2022/2508 Esas, 2022/2125 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün , Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümüne "tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak,