Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23342 K.2024/9719

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2023 tarihli ve 2021/411 Esas, 2023/190 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 43/1, 31/3, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 6 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen netice cezanın Adana

4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen ve kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan az olduğu bu haliyle suça sürüklenen çocuğa sonuç olarak ek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/2030 Esas, 2023/1457 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi.

Usule aykırı yapılan ... alımı dışında suça sürüklenen çocuk aleyhine delil olmadığı, somut olayda suça sürüklenen çocuğun dahil olduğu bir örgüt bulunmadığı için 5271 sayılı Kanun'un 139. maddesi kapsamında GS görevlendirilemeyeceği, GS görevlendirme kararının kanuna aykırı olduğu, GS'nin kışkırtıcı ajan gibi hareket ettiği ve bu hususun araştırılmadığı, delillerin kanuna aykırı şekilde toplandığı, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca "aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan,

asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca ilk derece mahkemesi tarafından yargılandığı sırada başka suçtan Adana 1 No.lu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun,

kısa kararın okunduğu 14.07.2023 tarihli oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi