Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23547 K.2025/5285

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle kabul edilmemiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebi yönünden.

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2017 tarihli ve 2017/272 Esas, 2017/432 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 05.02.2024 tarihli ve 2022/718 Esas, 2024/837 Karar sayılı kararı ile " suça sürüklenen çocuğun açıklanan eyleminin cebir, tehdit veya hile ile cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gözetilerek mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğu " belirtilmek suretiyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bozma üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 27.05.2024 tarihli ve 2024/1077 Esas, 2024/1198 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-f, 109/5., 31/3., ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri. Gerekçesiz temyiz dilekçesi sunmuştur. 2. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz Sebepleri; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, mağdurun annesinin şikayetten vazgeçtiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.

MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan Bakanlık vekilinin yüzüne karşı verilen, 11.06.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde, 28.05.2024 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, tebliğ edilen gerekçeli kararın "5271 sayılı Kanunun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratı" içerdiği,

katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşıldığından katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden Dosya kapsamında göre olay günü suça sürüklenen çocuğun sigara almak için çalıştığı işyerine gelen mağdura sigarayı verdikten sonra "oyun oynayalım mı" diyerek 2010 doğumlu olan mağduru dükkanın içinde tezgahın arkasında bir kapı ile geçilen bölme içerisindeki çekyatın olduğu yere götürdüğü, oyun amacıyla olduğunu söyleyerek çekyatın üstüne yatırarak cinsel istismarda bulunduğu, eve giden mağdurun müşteki annesine olayı anlatmasıyla şikayetçi oldukları iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

mağdur anlatımı, suça sürüklenen çocuğun savunmaları, adli muayene raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet kararının isabetli olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 27.05.2024 tarihli ve 2024/1077 Esas, 2024/1198 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi