Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2356 K.2024/9007

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kamu davası açılmıştır. 2. Denizli

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 nci maddesi, 63 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 23.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği. Yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, aynı fiil doğrultusunda iki yargılama yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, somut delil bulunmadığına, etkin pişmanlık ve takdiri indirimlerin uygulanması gerektiğine, kamera kayıtlarının dosyaya istenilmediği için eksik inceleme yapıldığına, tekerrür hükümlerinin hatalı uygulandığına ilişkindir. Sanığın temyiz isteği.

Fiziki takibin hukuka aykırı yapıldığına, uyuşturucu ticareti ile ilgisinin olmadığına, ihbarın kaynağının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1. Dava konusu olay, İstanbul'dan gelen 34 *** plakalı araçla uyuşturucu madde getirileceği yönünde istihbari bilgi alınması üzerine, 11.09.2020 tarihinde bahse konu aracın durdurularak İl Emniyet Müdürlüğü binasına çekilmesi sonrası yapılan aramada, araçta bulunan sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'nin üzerinde herhangi bir suç unsuru bulunmadığı, araçta yapılan kontrollerde vites körüğü içine saklanmış vaziyette siyah küçük el çantasının bulunduğu, bu çanta içerisinde de 56 adet fişek halinde ve 2 adet şeffaf poşet içerisinde kokain maddesinin ele geçirildiği,

bu haliyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 30.10.2020 tarihli raporuna göre; söz konusu uyuşturucu maddelerin kokain içerdiği belirlenmiştir.

3. Dava dosyası kapsamında, 11.09.2020 tarihli üst-oto arama yakalama el koyma mesafe tespit tutanağı, 11.09.2020 tarihli olay tutanağı ve diğer kolluk tutanakları, 14.09.2020 uzman onay tarihli sanıklar yönünden yapılan idrar tetkik raporları, Kriminal Laboratuvardan alınan rapor, sanıkların savunmaları mevcuttur. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ...'in uyuşturucu maddelerin kendine ait olduğunu ikrar etmesi, uyuşturucu madde ele geçen aracın sanık ...'e ait olması, sanık ...'in kullanıcı olduğuna yönelik suç vasfını hafifletmeye dair savunmalarına itibar edilmediği, uyuşturucu maddenin söz konusu aracın vites körüğü içine saklanmış vaziyette siyah küçük el çanta içerisinde, 56 adet fişek halinde ve 2 adet şeffaf poşet içerisine konulmuş halde satışa hazır halde ve zulalanmış şekilde bulunması,

ele geçen uyuşturucu maddelerin 30.10.2020 tarihli uzmanlık raporu ile net 24,7 gram ağırlığında, %84 oranında olmak üzere saf 20,748 gram kokain olduğu tespit edilmesi ve madde miktarının kişisel kullanım sınırlarının çok üstünde olması, sanığın ikamet ettiği şehirden başka bir şehre doğru hareketi esnasında maddelerin ele geçmesi hususları bir arada değerlendirilerek, sanık ...’in, kullanma amacı dışında 24,7 gram ve saf olarak 20,78 gram kokain niteliğindeki uyuşturucu maddeyi bulundurmak suretiyle uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, (A) bendinin beşinci paragrafının sonuna ''ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kayıtlarından, sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/952 Esas, 2019/82 Karar sayılı kararının aynı Mahkemenin 08.05.2024 tarihli ek kararı ile infazının durdurulmasına karar verildiği anlaşılmakla, bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

sanığın suça konu maddeleri aldığını beyan ettiği şahıs hakkında da kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi sebebiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/1449 Esas, 2022/2345 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.