Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23909 K.2025/5112

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı 1.Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2019 tarihli ve 2018/124 Esas, 2019/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş; karar, Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmiştir. 2.Akabinde. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2019/2714 Esas, 2021/1924 Karar sayılı kararı ile beraat kararının kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215/1, 43/1, 53 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar, 27.12.2021 tarihinde kesinleşmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Sanığın denetim süresi içerisinde (04.05.2023 tarihinde) kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine dava dosyası yeniden ele alınmıştır. Akabinde. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/623 Esas, 2024/804 Karar sayılı kararı ile hükmün 6 ay 7 gün hapis cezası olarak açıklanmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın paylaşımlarının ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına ve unsurları yönünden oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın "Facebook" isimli sosyal medya hesabından 10.02.2018 tarihinde fetö/pdy terör örgütü üyesi olarak aranan ...'ün konuşmasını içeren videoyu paylaştığı.

07.02.2018, 11.02.2018, 09.02.2018, 20.02.2018, 24.02.2018, 13.03.2018, 17.03.2018, 21.04.2018, 18.05.2018, 28.05.2018 ve 05.07.2018 tarihlerinde fetö/pdy terör örgütü liderinin konuşmasını içerir videoları paylaştığı iddiasına ilişkin olarak.

Tebliğname'de suç tarihlerinin sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımları yaptığı "10.02.2018, 07.02.2018, 11.02.2018, 09.02.2018, 20.02.2018, 24.02.2018, 13.03.2018, 17.03.2018, 21.04.2018, 18.05.2018, 28.05.2018 ve 05.07.2018" tarihleri yerine sehven "07.08.2018" şeklinde yazıldığı tespit edilerek inceleme yapılmıştır.

Basın ve yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ikrarına göre paylaşımların sanık tarafından yapıldığının saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın fetö/pdy terör örgütü liderinin ve onu destekleyenlerin videolarını paylaşması şeklindeki eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu ayrıca paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/623 Esas, 2024/804 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muğla