Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24631 K.2025/390

Yapılan ön inceleme neticesinde Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2017 tarihli ve 2015/435 Esas, 2016/211 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisi, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunması karşısında, yerel mahkeme tarafından, bu istemle ilgili olarak verilen kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Kararın, sanığın yüzüne karşı 26.05.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tefhiminden sonra, hükmün infazı sırasında 29.11.2017 tarihli dilekçesi ile başka bir dava dosyasında infaz edilen hükmün mahsubu yönünde talepte bulunduğu, talebin kabulüne ilişkin Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesi 06.12.2017 tarihli ek kararının da sanığa 07.12.2017 tarihinde tebliğ edildiği, daha sonra sanığın hakkında seri muhakeme usulünün uygulanmasını talep ettiği, bu talebinin de 20.09.2022 tarihli ek karar ile değerlendirildiği, ek kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

ayrıca sanığın talebi üzerine gerekçeli kararın 06.03.2024 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, tüm bu aşamalardan sonra sanığın, müdafii vasıtasıyla, ilk derece mahkemesi kararına karşı, kararın tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.07.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,