Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24692 K.2025/1750

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu,katılan vekilinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle. Sanığın temyiz dilekçesinin sebep içermediği anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bursa 29.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2019/897 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-e maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; kasten yaralama suçundan da hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2022/1661 Esas, 2024/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109/2, 109/3-e, maddeleri gereğince 4 yıl hapis cezası; kasten yaralama suçundan da 86/2 ve 86/3-a maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, sanığın temyiz sebebi bildirmeden gerekçesiz olarak temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden Sanığın suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan mağdureyi demir sopa ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı ve komşusuna kaçan sanığı sürükleyerek eve getirmek suretiyle evden çıkmasına izin vermediği iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

1. Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden Gerekçenin (1.) bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden Gerekçenin (2.) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında, katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa