Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24876 K.2025/3779

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlamı 1. Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli 2014/1168 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cebir, tehdit ve hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen karar sanık tarafından temyiz edilmiş olup Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli 2022/294 Esas, 2022/15679 Karar sayılı kararı ile sanığın yokluğunda "cebir, tehdit, hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma” suçundan verilen gerekçeli kararın bilinen son adresinde tanınmaması nedeniyle iade gelmesi üzerine, sanığın MERNİS adresi araştırılmadan ve daha önce usulüne uygun bir tebliğ yapılmamış olan bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğinin yapılması usulsüz olduğundan, sebeple kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli bozma kararı sonrasında Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2023/15 Esas, 2023/450 Karar sayılı 18.05.2023 tarihli kararı ile bozmaya uyularak sanık hakkında "cebir, tehdit, hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma” suçundan karar vermiş ve sanık tarafından bu karar da temyiz edilmiş, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 2023/4247 Esas, 2024/62 Karar sayılı 09.01.2024 tarihli kararı ile sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/ 2. maddesini oluşturduğu, kasten yaralamanın suçun unsuru olduğu, ayrı bir suç olarak değerlendirilemeyeceği, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince hükmün en ağır cezayı gerektiren suçtan verilmesi gerektiğinin gözetilmeden ayrı ayrı hüküm kurulmasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 225/1. maddesine aykırılık teşkil ettiği ve sanığın eylemini dava dışı ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirdikleri anlaşıldığından,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayininde hukuka uygunluk görülmediğinden bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlamından Sonraki Yargılama Süreci Bozma ilamı üzerine Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2024 tarihli ve 2024/426 Esas, 2024/1254 Karar sayılı karan ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2., 109/3-b.,62/l.,

53/1,2,3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanık hakkında aleyhe temyiz olmadığından ve Yargıtay bozma ilamından sonra aleyhe hüküm verilmeyeceği anlaşılmakla sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son gereğince sanığın cezasının 1 yıl 8 ay hapis olarak infazına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Sanığa verilen hapis cezasının soyut bir beyana dayalı olarak verildiği gerekçesi ve TCK'nın 109/3-b maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dosya içeriğine göre, 07.12.2012 tarihinde müşteki sanık ...'in arabasının yanması üzerine İsa OKUR'un iş yerine giderek araca zorla bindirmek ve araçta cebir uygulamak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesinde düzenlenen cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalann toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/3-b maddesinin şartlarının oluştuğu anlaşıldığından, sanık müdafıinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bursa

18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2024 tarihli 2024/426 Esas, 2024/1254 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alman sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa