Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24882 K.2025/2485

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Seydişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.09.2023 tarih ve 2017/8 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a-b, 109/5., 62. ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi'nin, 12.06.2024 tarih ve 2024/990 Esas, 2024/1010 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğu, suçun cinsel amaçla ve silahla işlendiğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.

Katılan vekilin temyiz istemi; sanığın üst sınırdan cezalandırılmasının gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, yargılama esnasında gerekli olan tebligatların yapılmaması nedeniyle savunma haklarının kısıtlandığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık ...'ın, dosyası tefrik edilen diğer sanık ...'le birlikte katılan mağdureyi Antalya ilinde araca bindirdikten sonra araçtan inmek isteyen katılan mağdureyi silah tehdidi ile zorla araçta tuttukları, önce Isparta iline, oradan Seydişehir ilçesine götürerek alıkoydukları ve ertesi gün Seydişehir ilçe otogarında katılan mağdureyi Antalya otobüsüne bindirip katılan mağdurenin yanından ayrıldıkları ve bu şekilde sanığın katılan mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığının iddia edildiği olaya ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın savunması, katılan anlatımları ve tüm dosya kapsamında yer alan kayıt ve belgelere göre, sanığın ele geçirilemeyen silahla, cebren ve cinsel amaçla, birden fazla kişi ile birlikte katılan mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alınarak temel cezanın belirlenmesinde, koşulları bulunmadığından etkin pişmanlık hükmünün uygulama dışı bırakılmasında, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı ve soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli olan araştırmaların yapıldığı anlaşıldığından, sanık ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi'nin, 12.06.2024 tarih ve 2024/990 Esas, 2024/1010 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Seydişehir