Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24994 K.2025/3988

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.01.2023 tarihli ve 2021/310 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/2. maddesi yollamasıyla 43/1. maddesi, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2023/440 Esas, 2024/250 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi Suçun unsurlarının oluşmadığına, katılan mağdurların beyanlarının kendi içinde ve aralarında tutarsız ve çelişkili olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin iki kere uygulanmasının hatalı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan gerekçe gösterilmeden uzaklaşıldığına, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, öncelikle beraat aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında katılan mağdur sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken, zincirleme suç hükümleri tatbik edilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni olarak görülmemiştir. Dava dosyası kapsamına göre. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesi tarafından yapılan suç duyurusu üzerine düzenlenen iddianamede sanığın iki farklı tarihte evine gelen katılan mağdurları cinsel amaçlı evinde tutmak sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma iddiasına ilişkin olarak.

Katılan mağdurların aşamalardaki beyanları, sanığın kısmi ikrar içerikli savunması, Ceza Genel Kurulu kararlarına göre katılan mağdurların yaşları dikkate alındığında bir yerde kalmaya ilişkin rızalarının geçerli olmayacağı hususu birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun’un ''cezanın belirlenmesi'' başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen ''cezada orantılılık ilkesi'' nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 14.03.2024 tarihli 2023/440 Esas, 2024/250 Karar kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli