Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/25222 E. , 2025/1248 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2007/200 E., 2007/615 K. SUÇLAR : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, yaralama KARAR : Memnu hakların iadesi talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Kütahya 2. Asliye Ceza Mah
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/25222 E. , 2025/1248 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2007/200 E., 2007/615 K. SUÇLAR : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, yaralama KARAR : Memnu hakların iadesi talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 21.11.2007 tarihli ilk mahkumiyet hükmü Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğinden, kanun yolu inceleme görevinin Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmıştır. Hükümlü hakkında verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, yaralama suçlarından mahkumiyetine dair karar verilmiştir. 2. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.02.2012 tarihli onama kararı ile hükümler kesinleşmiş ve hükümlerin infazına başlanmıştır. 3. Hükümlünün memnu hakların iadesi talebine ilişkin olarak Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2024 tarihli ve 2007/200 Esas, 2007/615 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün talebinin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükümlünün temyiz isteği; memnu hakların iadesi için gerekli koşulların oluştuğuna, hiçbir araştırma yapmadan karar verildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesi; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a. Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b. Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir." 2. Belirtilen yasal düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması gerektiği, dava konusu olayda atılı suçlardan verilen ve Yargıtay denetiminden geçerek 16.02.2012 tarihinde kesinleşen hapis cezalarının infaz tarihlerinin 11.11.2019 olduğu ve adli sicil kaydına göre, hükümlünün infazdan itibaren 3 yıl içinde yeni bir suç işlemediği, bunun yanında sanığın işlediği en yakın tarihte işlenen suçun 25.06.2010 olduğu ve bu tarihin bile hükmün kesinleşme tarihi olan 16.02.2012'den önce olduğu gözetildiğinde, hükümlünün hayatını iyi halli olarak sürdürmediği kanatine dayanılarak yazılı şekilde memnu hakların iadesi talebinin reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2024 tarihli ve 2007/200 Esas, 2007/615 Karar sayılı ek kararında hükümlü tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.