Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/25231 K.2025/3421

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli ve 2019/447 Esas, 2019/873 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 18.10.2023 tarihli ve 2021/18914 Esas, 2023/7615 Karar sayılı kararı ile "...cezaevine rızası haricinde ve görevlilerin gözetim ve denetiminde alınan sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı, ceza hukukunun temel prensiplerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alındığında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde tanımlanan, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesi..." hukuka aykırı bulunarak bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/1584 Esas, 2023/1590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanığın zincirleme suça esas alınan İstanbul Anadolu

56. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli, 2019/54 Esas, 2020/315 karar sayılı kararındaki kesinleşmiş 1 yıl 8 ay hapis cezası mahsup edilerek, cezasının 7 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın suç kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanığın Temyiz İstemi Hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, başka suçtan dolayı verilen hapis cezasının infazı için yakalanarak Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alınması sırasında sanığın üzerinde yapılan aramada iç çamaşırına gizlenmiş vaziyette beyaz kağıda sarılı uyuşturucu madde ele geçtiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda.

Sanığın temyiz dilekçesi içeriğinin incelenmesinde hakkında beraat kararı verilmesini talep ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki gerekçesizlik nedeniyle temyiz talebinin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Olayın intikal şekli, sanığın aşamalardaki savunmaları, sanıktan ele geçen uyuşturucu maddeye ilişkin ekspertiz raporu ve ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulamasına esas alınan İstanbul Anadolu

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2017 tarihli, 2016/116 Esas, 2017/116 Karar sayılı ilamın 22.05.2018 tarihinde kesinleştiği, tekerrüre esas alınan ilamda suç tarihinin 18.01.2016 olduğu, sanığın bu tarih itibarıyla 18 yaşından küçük olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2017 tarihli, 2016/116 Esas sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas ilamın yer almadığı gözetilmeksizin sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli, 2023/1584 Esas, 2023/1590 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen çıkartılması suretiyle.