Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/26262 K.2025/4112

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 18.09.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nce verilen 18.01.2021 tarihli bozma kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edilmiş, Yargıtay

8. Ceza Dairesi'nin 28.09.2021 tarihli kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı yerinde görülmediğinden reddedilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2023 tarih ve 2021/8-344 Esas, 2023/665 Karar sayılı kararı ile .

"1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının; a- Sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından reddine, b- Sanık hakkında TCK'nın 109/5. maddesinde düzenlenen artırım hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından değişik gerekçe ile kabulüne, 2- Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 18.01.2021 tarihli ve 2699-564 sayılı bozma kararında yer alan "1- Atılı suçun cinsel saikle işlediğine ilişkin bir iddia ve tespit bulunmamasına karşın, sanık hakkında TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini," şeklindeki bozma nedeninin çıkartılmasına, yerine "1- Olay tarihinde henüz onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılan katılan ...'ye yönelik birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak sanık hakkında ayrıca TCK'nın 109/3-f maddesinin de uygulanması,

TCK'nın 109. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen bu iki nitelikli hâlin bir arada bulunması nedeniyle de temel cezanın alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi," ibaresinin bozma nedeni olarak eklenmesine," karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2024 tarihli ve 2024/234 Esas, 2024/689 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b-f, 109/5., 110/1., 62., 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz sebebi, yeterli delil olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, delil değerlendirmesinin ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/5 maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanığın katılan ...'a ilgi duyduğu, onunla birlikte olmak istediği, mağdurun kabul etmediği, olay tarihinde mağdurun dolmuş beklediği esnada sanığın arabası ile mağdurun yanında durduğu, yanında kimliği belirlenemeyen bir arkadaşıyla birlikte arabadan indikleri, sanığın arkadaşının kapıyı açtığı, sanığın mağdurun kolundan tutarak zorla arabaya bindirdiği, katılan mağduru ağaçlık bir yere götürdükleri, sanığın arkadaşının arabadan indiği, mağdurun aracı terk etmek istediği ancak sanığın mağdurun kolunu sıkarak ve sırtına vurarak kaçmasına engel olduğu,

sanığın yaklaşık 3 saat aracın içinde mağduru alıkoyduktan sonra mağduru aldığı yere bıraktığı, mağdurun olayda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın savunmaları, mağdure beyanları, tanık beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, bozma ilamı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR