Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/2815 K.2024/5122

Başsavcılığının 18.01.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kadirli Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/2917 Esas, 2022/1745 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, hukuka aykırı yöntemle delil elde edildiğine, somut ve hukuka uygun delil bulunmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü. 1. Dava konusu olay, Kadirli ilçesinde bulunan Organize Sanayi Bölgesi içinde faaliyet gösteren mensucat fabrikasında çalışan tanık A. S.'nin, tanık U. D.'ye fabrikanın önüne araçla gelecek olan sanık ...'a vermesi için 100,00 TL gönderdiği, aracın gelmesi üzerine fabrikanın güvenlik görevlisi İ. Ç. ile park halindeki siyah araca doğru gittikleri, tanık U.

D.'nin aracın sürücü mahalline yanaştığı, araçtan kimsenin inmediği, U.'nun aracın sürücü kapısından araçtakilerle görüştüğü, tanık İ. Ç.'nin yaklaşık 1 metre uzaktan görüşmeyi gözlemlediği, sonrasında tanık U. D.'nin sol elini yumruk şeklinde yaparak araçtan uzaklaştığı ve güvenlik görevlisi tanık İ.

Ç.'nin tanık U. D.'nin yanında ilerleyerek elinde ne olduğunu sorduğunda tanık U.'nun rızaen broşüre sarılı halde bulunan elindeki uyuşturucu maddeyi teslim ettiği böylece sanık ...'un 100,00 TL karşılığında 2 gram ağırlığındaki uyuşturucu maddeyi satarak üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince sanıktan ele geçirilen madde hakkında aldırılan uzmanlık raporunda belirtildiği üzere, suça konu maddenin nikotin ve ADB-BUTINACA içerdiğinin ve ADB-BUTINACA'nın 2313 sayılı Kanun kapsamına alınan sentetik kannabinoidlerden olduğunun tespiti ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, 03.07.2021 tarihli CD Çözümleme Tutanağı, olay tutanağı, Jandarma Kriminal Laboratuvarı Amirliği'nden alınan 26.07.2021 tarihli uzmanlık raporu, tanıklar U. D., A. S., İ. Ç., İ. Y., M. R.t K.'nin alınan beyanları birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihinde, sanık ...'un tanık U.

D.'ye 100,00 TL karşılığında net 1,46 gram ağırlığındaki sentetik kannobinoidlerden olduğu tespit edilen ABD-BUTINACA içeren uyuşturucu maddeyi satarak üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan yargılamaya, dava dosyası içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/2917 Esas, 2022/1745 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kadirli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi