Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/384 K.2024/7103

Sanık hakkında Yargıtay'ın bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.01.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. Bursa 18 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli kararı ile.

"Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu," gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi'nin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada. Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 22.04.2022 tarihli kararı ile basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle sanığın hükümlü ve tutuklunun kaçması suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine söz konusu karar kaldırılmak ve genel hükümler uygulanmak suretiyle Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2023 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, savunma hakkının kısıtlandığı,tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı ve denetim yükümlülüklerinin hangisinin kaç defa ihlal edildiği tespit edilmeden hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay. Bursa Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken Bursa 1.İnfaz Hakimliğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere cezasının infazına karar verilen sanığın, süresinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyerek firar ettiği ve firari olması sebebiyle savunmasının alınamadığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'in alınan savunmalarında öncelikle cezaevine girmekten korktuğu için mecbur kalıp kaçtığını ikrar etmesi sonraki savunmasında ise denetimli serbestlik kararının tarafına tebliğ edilmediğini, MERNİS adresine tebligat yapılmadığını,

hakkında ihlal kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirttiği ancak 04.11.2013 tarihli kolluk tutanağında sanığın olduğu belirtilen adreste sanığın ablası ...'in ikamet ettiği ve adres kayıt sisteminde gözüken adreste yapılan araştırmada sanığın bir aydır adrese uğramadığı tespit edilmiş olup sanığın yeni adresi de bulunmadığından söze konu İnfaz Hakimliği'nin denetimli serbestlik tedbir kararının Tebligat Kanunu 35 inci maddeye göre kapıya asılmak suretiyle usulune uygun olarak yapıldığı anlaşılmakla,

sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve sanığın temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa