Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/408 K.2024/8534

Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli ve 2010/491 Esas, 2012/374 Karar sayılı ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargılamaya konu dava dosyası kapsamında yürütülen hukuki süreçte;

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2009 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmış,

2. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.08.2012 tarihli kararı ile hükümlü hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiş,

3. Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 12.01.2016 tarihli düzeltilerek onama kararı ile hükümler kesinleşmiş ve hükümlerin infazına başlanmış,

4. Hükümlü müdafinin 13.11.2023 tarihli dilekçesi ile memnu hakların iadesi talebine ilişkin olarak Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli kararı ile hükümlü müdafinin talebinin reddine karar verilmiştir.

Bu hukuki süreçten sonra somut itiraz değerlendirildiğinde;

5352 sayılı Adli Sicil Kanununun Yasaklanmış hakların geri verilmesi kenar başlıklı 13/A maddesinin 5. fıkrasında "Yasaklanmış hakların geri verilmesi talebi üzerine mahkemenin verdiği karara karşı, hükümle ilgili olarak Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen kanun yoluna başvurulabilir.'' şeklinde düzenlemeye yer verildiği,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği görülmüştür.

Memnu hakların iadesine ilişkin istem üzerine verilen kararların, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'na 5560 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile eklenen 13/A-5 maddesi gereğince hüküm niteliğinde olup istinaf kanun yoluna tabi olduğu, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesindeki 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de kesinleşinceye kadar temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenlemeler de gözetildiğinde,

Hükümlü hakkında incelemeye konu dosyada, memnu hakların iadesi talebinin reddine dair kararın daha önce Yargıtay incelemesinden geçmediğinin anlaşılması karşısında, kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu, bu nedenle memnu hakların iadesi talebinin reddine dair ek kararın Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi ilgili ceza dairesince değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla; hükümlü müdafinin istinaf talebi ile ilgili gereğinin mahallince yapılması için dosyanın Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,