Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/4956 K.2024/6661

Başsavcılığı'nın 13.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 18.05.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan ayrı ayrı 12 yıl 6 hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

28. Ceza Dairesi'nin, 27.09.2023 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının usule uygun olduğu belirtilmek suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz istemi, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, ele geçen maddelerin diğer sanık ...'a ait olduğuna, ticaret yapıldığına dair delil olmadığına, uyuşturucu madde kullanma suçundan hüküm kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü Sanıklar hakkında uyuşturucu sattıklarına dair ihbarın olması, tanık F.D.'nin ilk yakalanma aşamasında uyuşturucu maddeyi söz konusu adreste bulunan Apo adındaki şahıstan aldığını beyan etmesine rağmen sonrasında sanık ...'den aldığını beyan ederek her iki sanığın da adını vermesi, tanığın çelişkiden uzak ve tutarlı beyanları, ele geçen sentetik kannobinoid maddesinin kullanım sınırının çok üzerinde ve satışa hazır halde fişeklenmiş olarak bulunması,

sanık ...'ın sanık ...'nin vergi borcu dolayısıyla uyuşturucu madde sattığını beyan etmesi ve sanık ...'nin de tanık F.D.'de ele geçen uyuşturucu maddeleri ücretsiz olarak verdiğini ikrar etmesi hususları bir arada değerlendirilerek sanıkların üzerlerine atılı suçun sübut bulduğundan bahisle ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olguda, isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumunda verdiği 08.05.2024 tarihli ifade tutanağıyla temyiz yolundan feragat ettiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla. 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmaksızın iade kararı vermek gerekmiştir. B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden 1.Olay tarihinde İsmetpasa Mahallesi ... sayılı adrese yeni taşınan şahısların torbacılık yaptıkları uyuşturucu madde sattıkları, kapı önüne gelen Mercedes A180 marka araçtan inen bir bayan şahsın "bunlar torbacılık yapıyor" diye bağırdığı ihbarı üzerine bahse konu adrese gidildiği,

bahse konu adres kapısı bir müddet gözlemlendiğinde bina dış kapısından çıkan ve kimlik bilgisi sonradan öğrenilen F.D. isimli şahsın fiziki takibinin yapıldığı ve durdurulduğunda montunun cebinde çıkardığı 8 parça halinde ayrı ayrı siyah poşetlere sarılı vaziyetteki uyuşturucu maddeleri kendi rızasıyla teslim ettiği, şahıs görevlilere ikrarda bulunarak söz konusu maddeleri İsmetpaşa Mahallesi .../2 adresinde bulunan ve ismini Apo olarak bildiği şahıstan aldığını beyan etmesi üzerine, söz konusu evde gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında arama yapılması kararı alındığı,

bahse konu adrese geçilerek kapı usulüne uygun çalındığında kapıyı sanık ...'ın açtığı, bahse konu ikametin 1 oda 1 salon ve müştemilattan oluştuğu, salon bölümüne girildiğinde girişe göre sol tarafta koltuğa oturmuş vaziyette, önündeki sehpa üzerinde uyuşturucu maddelerin olduğu ve bu maddeleri paketler vaziyette sanık ...'nin görüldüğü,

sanık ...'nin önünde bulunan sehpa üzerinde fişeklenmiş satışa hazır halde 37 parça halinde uyuşturucu madde, mavi-beyaz renkli poşete sarılı vaziyete daralı ağırlığı -3.09- gram uyuşturucu madde, şeffaf poşete sarili vazivette daralı ağırliğı -10.79- gram uyuşturucu madde ile yine sehpanın üzerinde toplu halde şeffaf poset icerisinde -428- gram gelen uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, alınan uzmanlık raporunda, sanıkların evinde ele geçen 76 ve 345 gram maddenin, ayrıca tanık F.D.'den ele geçen 17 gram maddenin sentetik kannonınoid grubunda yer alan MDMB-4EN-PINACA etken maddesi içerdiğinin belirlendiği olayda;

sanıkların savunmaları, ele geçen uyuşturucu maddelerin satışa hazır halde ve miktar itibariyle fazla bulunması, sanıkların birlikte yaşadığı evin çok küçük olmasına rağmen sanık ...'ın sanık ...'nin önünde bulunan uyuşturucu maddelerden haberdar olmadığına dair suçtan kurtulmaya yönelik ve hayatın olağan akışına aykırı beyanı, tanık F.D.'nin alınan ifadesinde söz konusu maddeleri sanık ...'den aldığını ve sanık ...'ın bu durumu görebilecek durumda evde bulunduğuna dair beyanı ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna dair;

ilk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında (3) ve (4) numaralı bentler dışında usule aykırılık bulunmamış, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan, suça konu kriminal laboratuvarda bulunan şahit nümune ve bulguların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine, "54/1-4" uyarınca müsaderelerinin yapılması hukuka aykırı bulunmuş, bunun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4. 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği hususu gözetilmeksizin, sanıkların yargılama giderlerinde sorumluluk durumlarının ilk derece mahkemesince hüküm fıkrasına yazılmaması hukuka aykırı bulunmuş, bunun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği, temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle dava dosyasının oy birliğiyle İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA ve Mahkemesine İADESİNE, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde (3) ve (4) numaralı bendlerde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

28. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/1887 E., 2023/1810 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, on üçüncü paragrafında yer alan "TCK'nun 54/1-4" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nun 54/1" ibaresinin eklenmesi suretiyle;

on altıncı paragrafın tamamının çıkarılarak yerine "Yargılama aşamalarında yapılan toplam 189,00 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit oranda, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de sanıklardan sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul