Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/612 K.2025/903

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, suç vasfı ile sınırlı olarak yapılacak inceleme sonucu, suç vasfına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediği takdirde, bu hususla sınırlı inceleme yapıldığı gerekçeye konu edilerek 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine İtirazname No : KD - 2022/11525 karar verilmesi gerekirken,

temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle onama ilâmının kaldırılmasına ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yapmış olduğu suç vasfına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden ve buna göre verilen hükmün ceza miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulanmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b, 298 maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince mağdur sayısınca sahte banka veya kredi kartının kullanılması suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii, müştekiler Finansbank ve Türkiye İş Bankası vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın eyleminin her bir mağdur yönünden başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu olarak vasıflandırılması yönündeki mahkûmiyet kararının temyiz yoluna tabi olup olmayacağının belirlenmesinde.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.10.2023 tarihli ve 2022/540 Esas, 2023/504 Karar sayılı ilamında da anlatıldığı üzere 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan bendlerin hem uluslararası sözleşmeler ve Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen hak arama özgürlüğüne ilişkin temel hak ve özgürlükler kapsamında kalmaları hem de istisnai norm olma özelliği taşımaları, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz talebinin.

5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi içerisinde kabul edilmesinin istisnai normların geniş yorumlanmaması gerektiği ilkesiyle bağdaşmayacak olması, somut bir olayda suç vasfının değerlendirilebilmesi için temyize konu olayın esasının incelenmesinin zorunlu olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde.

Sanık hakkında istinaf incelemesi sırasında ceza miktarını artırmayan ancak suç vasfını değiştiren mahkûmiyet hükümlerine karşı Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik lehe temyiz talebinin kabulü ile hükmün suç vasfına yönelik temyiz istemiyle esastan incelenmesi gerektiği, bu nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR