Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/10 K.2026/600

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/37 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yakarak mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçlarından, sanığın atılı suçları işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz istemi. Sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu halde beraat kararının yerinde olmadığına ve resen gözetilecek diğer nedenlere ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre;sanığın olay tarihinde hakkında ayrılık kararı verilmemiş eşi ve kayınpederi ile birlikte yaşadığı ikametteki evde yangın çıkartarak eşyalara ve eve zarar vermek suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkin olarak.

1. Sanık hakkında ''Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması'' suçundan kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin temyiz talebi yönünden; a.

Sanığın yargılama konusu Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 170/1-c maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe olan üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. b.

5237 sayılı Kanun’un 67. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.05.2015 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 2. Sanık hakkında ''Yakarak mala zarar verme' suçundan kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin temyiz talebi yönünden.

UYAP'tan temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, olay tarihinde şikayetçi ...'ın sanığın kayınpederi, katılan ...'ın ise sanığın hakkında ayrılık kararı verilmemiş eşi olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 167/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4-b maddeleri gereğince hakkında yakarak mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık hakkında ''Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması'' suçundan kurulan beraat hükmü yönünden.

Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/37 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B.

Sanık hakkında ''Yakarak Mala Zarar Verme'' suçundan kurulan beraat hükmü yönünden.